Zakon i vjetër i shtetit i lidhur që kurse lindja shqiptari, është ta kundërshtojë atë! Kështu na mëson shpirti dhe urtia e të parëve. Ndoshta nga përvoja e hidhur e shkollës së shtetit të huaj por jo vetëm. Ai duket se vetëm vendos e sundon e jo vetëm mbron e mbarëvajt. Na duket se vendimet e ligjet shteti ynë i vendos pa pyetur ne e kundër nesh! Një njeri i madh e ka thënë: “Liria është e drejta për të bërë gjithçka që ligji nuk ndalon”. Në qoftë se dikush na bind se ligji është i drejtë, atëherë jemi të detyruar të bindemi. Në qoftë se jeta na bind se ligjet nuk bëhen për ne, por kundër nesh, lind mosbesimi, mospërfillja, kundërshtia. Në rastin e Fatos Nanos, populli nuk ka qenë kurrë i bindur se dënimi i tij ishte një gjykim i drejtë. Përkundrazi, shumica ka besuar e beson se ai është një akt politik. Pikërisht për këtë arsye, çështja e tij ka kapërcyer kufijtë e një dosjeje penale dhe është bërë provë e raportit të shtetit me qytetarin. Kur shteti e humbet këtë provë, ai nuk fiton autoritet; fiton vetëm frikë dhe urrejtje. Frika mund të heshtë përkohësisht, por urrejtja flet gjatë. Po të ishte fjala vetëm për një individ, gjërat do të qenë më të thjeshta. Por këtu fjala është për një figurë politike të njohur, për kryetarin e opozitës socialiste, për një çështje që e ndjek e gjithë opinioni publik. Në këtë rast, edhe drejtësia duhet të jetë jo vetëm e bërë, por edhe e dukshme. Dhe kur dukshmëria e saj prishet nga ngutja, nga propaganda, nga pasionet e ditës, atëherë lind dyshimi se kemi të bëjmë jo me gjyq, por me dënim të parapërgatitur. Shqiptarët nuk kanë qenë ndonjëherë adhurues të verbër të shtetit. Ata i janë bindur kur e kanë ndier të tyren, kur kanë parë tek ai rendin, mbrojtjen, shpresën. Por i janë kthyer kundër kur e kanë parë si mjet shtypjeje, si dorë që merr e nuk jep, si zë që urdhëron e nuk dëgjon. Ky zakon i vjetër nuk është virtyt, por është realitet. Dhe shteti i mençur nuk e shpërfill këtë realitet; e merr parasysh. Sot, më shumë se kurrë, shtetit shqiptar i duhet të fitojë besimin e humbur. Besimi nuk fitohet me burgje politike, me hakmarrje, me gjuhë triumfaliste. Ai fitohet me ligj të barabartë, me gjykatë të pavarur, me respekt për kundërshtarin, me maturi. Përndryshe, dënimi i Fatos Nanos do të mbetet në ndërgjegjen e publikut jo si triumf i drejtësisë, por si njollë e saj. Në fund, shteti duhet të kuptojë një gjë të thjeshtë: ai mund të dënojë një njeri, por nuk mund të dënojë një bindje politike. Mund të mbyllë një derë burgu, por nuk mund të mbyllë gojën e opinionit. Mund të shpallë një vendim, por nuk mund të shuajë pyetjen që rri pezull mbi të: a u bë drejtësi? Dhe përderisa kjo pyetje mbetet, edhe vetë shteti mbetet i pashfajësuar.

BASHKIM ZENELI Anëtar i Kryesisë së Partisë Socialiste, deputet Ne, ashtu siç duam që të gjithë shqiptarët të trajtohen me dinjitet kudo që jetojnë, po kështu duam marrëdhënie të mira me fqinjët dhe veçanërisht me Greqinë. Kjo është një nevojë politike, ekonomike dhe njerëzore. Marrëdhëniet me shtetin grek nuk mund të mbahen peng nga retorikat nacionaliste apo nga incidente të fryra artificialisht. Përkundrazi, ato duhet të mbështeten mbi parimin e reciprocitetit, respektit dhe interesit të ndërsjellë. Është e vërtetë se ka çështje të pazgjidhura, ndjeshmëri historike dhe tensione që herë pas here dalin në sipërfaqe. Por pikërisht për këtë arsye kërkohet maturi nga të dyja palët. Politika serioze nuk ushqehet me britma, por me argumente dhe durim. Shqipëria ka interes të ketë një fqinjësi të mirë me Greqinë, ashtu si edhe Greqia ka interes të ketë stabilitet në jugun e Ballkanit. Nuk mund të pranohet që problemet e emigracionit, të minoritetit apo të pronës të përdoren si mjete presioni politik. Ato duhen trajtuar me standarde europiane dhe me dialog të vazhdueshëm. Sa herë që këto çështje janë përdorur për konsum të brendshëm politik, është dëmtuar klima e besimit. Ne nuk jemi për nxitjen e emocioneve të ulëta. Jemi për zgjidhje racionale. Duam që qytetarët tanë që jetojnë dhe punojnë në Greqi të ndihen të mbrojtur, të respektuar dhe të mos kthehen në objekt diskriminimi. Po kështu, duam që shteti shqiptar të sillet me përgjegjësi ndaj pakicës greke dhe të mos lejojë asnjë arbitraritet. Fqinjësia e mirë nuk është slogan. Ajo kërkon politikë të mençur, diplomaci të qartë dhe gjuhë të përmbajtur. Kush e kërkon konfliktin, i bën dëm të parit vendit të vet. Prandaj, në marrëdhëniet shqiptaro-greke duhet të mbizotërojë mirëkuptimi, jo sfida. Në këtë frymë, ne besojmë se rruga europiane e Shqipërisë kalon edhe nga ndërtimi i marrëdhënieve të qëndrueshme e të qytetëruara me fqinjët. Me Greqinë duam mirëkuptim, fqinjësi të mirë.

(fotoleks-kureshtar ta zënë) pa u mburrur. Kete janë formuar mendje, mençuri e urtësi, pas kohe e pas kohe. Qudie, po! Prokurorja e çështjes kundër Fatos Nanos, ende pa hyrë në sallën e gjyqit, tërheq vëmendje për gjuhën e sjelljen e saj të prerë. Duket sikur përfaqëson jo vetëm ligjin, por edhe një frymë paragjykimi që e shndërron procesin në spektakël. Në vend të qetësisë që pritet nga një përfaqësuese e akuzës, bie në sy nervozizmi i qëndrimit, i cili vetëm sa ushqen mosbesimin ndaj paanësisë. Në një klimë të ndezur politike, çdo fjalë e prokurorisë peshon dyfish. Pikërisht për këtë kërkohet maturi, jo retorikë. Po nëse fjala përdoret si armë dhe jo si mjet për të ndriçuar të vërtetën, atëherë roli i drejtësisë venitet. Publiku e ndien këtë dhe e komenton me ironi. Kjo nuk i shërben as akuzës, as shtetit, as së vërtetës.

Mori pjesë nënhryetari i Partisë Socialiste Servet Pëllumbi Interesant dhe potencial rinor Parlamenti i demokratikën dhe bo- rinë e kryesorja duhet të preçupojë, është dalja në të një rrugë përparimi. Nga ky takim doli se problemi i integrimit europian, i kulturës demokratike dhe i bashkëpunimit midis të rinjve socialistë është një prioritet. Pjesëmarrësit theksuan nevojën për një frymë të re politike, larg skemave të vjetra dhe paragjykimeve ideologjike. Takimi u zhvillua në një atmosferë të hapur, ku u paraqitën mendime për rolin e rinisë në ndërtimin e institucioneve demokratike. U fol për përvojat e vendeve të tjera europiane dhe për mundësinë që rinia shqiptare të përfitojë prej tyre. Në këtë kuadër, u vlerësua pjesëmarrja e nënhryetarit të Partisë Socialiste, Servet Pëllumbi, si një mbështetje e rëndësishme për komunikimin midis brezave politikë. Në diskutime u nënvizua se rinia eurosocialiste duhet të mbetet e lidhur me problemet konkrete të shoqërisë shqiptare: arsimin, punësimin, kulturën dhe lirinë e organizimit. Pa këtë lidhje, çdo vizion europian mbetet abstrakt. Me këtë frymë, takimi u konsiderua një hap pozitiv drejt organizimit të një rrjeti më të gjerë bashkëpunimi.

DELVINE Ujqerit e PDS-së po i vijnë mollët figurorëti Krerët banditë shtetërorë flasin për sulmet dua pakozime, veshje ta pajtojnë. Aq, ju kryetar, po-se delë? Shu- mbi? Pa skandale? Po në sytë e tu? Shumë policësh tanë qenka rrahur dhe goditur. Sipas policisë së Delvinës, të gjitha këto janë shpifje e sajesa që synojnë të mbulojnë terrorin mbi banorët dhe të kthejnë fajtorët në viktima. Në këtë klimë presioni, qytetarët kërkojnë qetësi dhe ligj, jo trimëri me uniformë. Xh. H. (Vijon në faqen 4)

Qyteti të premte dhe 29/4 ora 10.00 në Shtëpinë e Partisë Socialiste të lagjes “Mihal...” ku të afërmit, miqtë, shokët, kolegët me dhimbje të madhe përcjellin në banesën e fundit ... Q. Shehaj (Vijon në faqen 4)