Në vazhdim të kokfortësisë absurde të kërkesës feudale krerët e PD-së bëjnë kualifikime shpifëse ndaj kreut të Partisë Socialiste Fatos Nano. Opinioni publik i vendit tonë është i njohur mirë me etiketimet e njerëzit ndaj tij. Të gjithë ato janë kthyer mbi vetë fabrikuesit e tyre. Shtatëgjatë nuk mund të bëhet dot shtatëshkurtër, por dhe shtatëshkurtëri nuk mund të bëhet shtatëgjatë. Krerët e PD-së edhe pse përdorin forcën e televizionit, janë shtatëshkurtër në raport me figurën, personalitetin dhe qëndrimin e intelektualit të njohur dhe kryetarit të Partisë Socialiste Fatos Nano. Fatos Nano ka veprimtarinë e tij legale në shërbim të demokracisë e të idealeve të majta të socializmit demokratik në Shqipëri. A mund të mohojnë dot ata kulturën, dijet e tij? A mund të mohojnë dot ata faktin e njohur, që nëse ndonjë nga krerët e Partisë Demokratike vraponte të plotësonte dokumentat për t’u bërë anëtar i PPSH-së, Fatos Nano nëpërmjet deklarimeve të tij në Zërin e Amerikës, BBC etj, parashtronte idetë e tij reformiste për hapjen e proceseve demokratike në Shqipëri. A mund të mohojnë dot ata që ai është kryeministri i kalimit paqësor të vendit në demokraci pluraliste? A mund të mohojnë dot ata përkrahjen e një popullore që ai gëzon brenda vendit? A mund të mohojnë dot ata përkrahjen që i ka dhënë e po i jep opinioni parlamentar jashtë vendit dhe madje organizma autoritare ndërkombëtare? A mund të mohojnë dot qëndrimet e Unionit Ndërparlamentar dhe rezolutën e Parlamentit Europian? A mund të mohojnë dot ata mbështetjen e zgjedhësve që i bëjnë atij anëtarët e simpatizantët e PS-së, duke shprehur njëkohësisht protestën e tyre në rrugë demokratike, ndaj arrestimit e burgosjes së tij? A mund të mohojnë dot ata vullnetin e Kongresit të PS, të faktojnë ata kryetarin Partisë Socialiste. Vetëm kështu mund të kuptohet ai pohim, i përcjellë nga televizion, në një takim me personalitete të huaja ditët e fundit, se konsensusi me Partinë Socialiste nuk është arritur për faktin se Partia Socialiste ka lider-shipl të saj Fatos Nanon. Me këtë lloj delir që të shkakton ndjenjë të keqe nga krerët e PD-së (që televizionin e përcolli me zërin e tij diskret) shkon deri aty sa procesin normal të zhvillimit të konferencave të PS-së në rrethe, freskimin e nevojshëm të bëra në rrugë demokratike i cilësoj si vendosje të ekstremistëve në krye të komiteteve drejtuese të disa rretheve. Ç’është kjo megalomani? U duket si forcë, por harrojnë se ajo shpreh dobësinë e dritëshkurtësinë e tyre. Është vërtetë për të ardhur keq kur i sheh në një pozitë të tillë qesharake. Në një gjendje të tillë mjerane. Me këtë qëndrime janë shumë të kujdesshëm në qëllimet e tyre për të çarë Partinë Socialiste. Pse shpifin, shajnë e mallkojnë Fatos Nanon, krerët e Partisë Demokratike dhe gazeta e saj e specializuar për këtë lloj veprimtarie, nuk mund të përçah et kurrë Partia Socialiste. Përkundrazi ajo forcon më shumë lidhjet e saj me kryetarin e saj. Pse Partia Demokratike nuk dëshiron dialogun me Partinë Socialiste laçin nuk duhet ta shohë në faktin se Partia Socialiste ka kryetar të saj Fatos Nanon, çështja e kryetarit të saj për një Parti pra dhe në Partinë Socialiste është çështje ekskluzive e Partisë tonë ashtu si dhe PD-ja mund të mbajë kryetar të saj atë të dojë. Ndërsa përgjegjësinë për mungesën e dialogut e të mirëkuptimit ndërmjet opozitës dhe opozitës për ka vetë Partia Demokratike që vetë deklarohet si mbajtësja e monopolit të pastërtisë, të së vërtetës, të bejres së demokracisë. berjes së demokracisë. Është fakt i njohur publikisht se Partia Socialiste, në mjaft raste e ka kërkuar dialogun me Partinë Demokratike. Është po ashtu fakt i njohur publik, se Partia Demokratike, me një megallomani absurde e ka mohuar atë, e ka refuzuar çdo lloj dialogu. Ajo ka shkuar deri tek propaganda e demagogjia e asnjë fije më tepër. Fatos Nano si kryetar i Partisë Socialiste nuk është bërë kurrë pengesë për dialogun e mirëkuptimin ndërmjet pozitës dhe opozitës. Në mjaft raste ai ka bërë publik opinionin e tij për këtë problem. Ky është fakt, si është gjithashtu fakt se duke mbajtur Fatos Nanon në burg me akuza që u zhvleftësuan plotësisht në seancat gjyqësore me dashje PD-ja i ka mbyllur rrugën dialogut e mirëkuptimit ndërmjet pozitës dhe opozitës në Shqipëri. mohojnë dot ata mbështetjen e zjarrtë që i bëjnë ata PS-së, të forumeve udhëheqëse të PS-së në mbrojtje të kryetarit të PS Fatos Nano? A mund të mohojnë dot ata qëndrimin e tij burrëror e të kulturuar në qelinë e regjimit demokratik e në seancat gjyqësore që i ngjanin gjyqit të këndezit (gjykatës e njohin mirë historinë e gjyqit të këndezit?). Natyrisht për ata që nuk kanë se ç’t’i transmetojnë opinionit publik, çdo gjë fillon me datën e lindjes së tyre. Kjo, edhe pse e njohur është fatkeqësia e tyre. Për këta njerëz qëndron fatkeqësia se nuk e kuptojnë se ku e kanë vendin e tyre. Kujtojnë ata se bëjnë shiun dhe diellin, ditën dhe natën. Me këtë delir (që nuk e përmbajnë dot) duan të përcaktojnë se kush na gënjen e mirë dhe kush i keq në Partinë Socialiste, se kush na qenka ekstremist dhe kush është reformator. Ata shkojnë deri atje sa duan t’ia

Vellon e sigurisë të hedhur mbi programin qeveritar e që vetë kryeministri Meksi e mbrojtji më 2 prill 1994, në të kaluar të ditës ndërkombëtare të gënjeshtrave, duke e cilësuar këtë program për të gjithë shqiptarët se «Është bazë e sigurisë e së ardhmes» e shkrim temperaturë e lartë e kësaj vere të nxehtë.

strumbullari i kësaj është gjendja e rënduar ekonomiko-financiare e vendit. Dhe jo shumë ditë pas kthimit të zotit Dishnica në Tiranë mbërritën në këtë të fundit për të parë vetë specialistët e FMN-së. Bile në sy ardhja edhe për faktin tjetër se kanë qenë përfaqësues të lartë të këtij të fundit që i kanë krijuar mundësinë qeveritare dhe politikanë të lartë të vendit tonë me vendet më të larta të zhvillimit në Europë e më gjerë, ku njeriu gjendet një përjetim të tillë si me sekretarin e «Berlulit». Duket se stafi qeveritar i përzgjedhur me shumë jo për nga kompetenca profesionale se sa ajo besnikëri partiake e manifestuar në lëvizjen populiste e ka përditë e më të vështirë të kapërdijë formulat e panjohura për ta të ekonomisë së tregut. Është tepër e vështirë siç duket për stafin udhëheqës të shtetit të marrë me profile të ndryshme, por kurrë me ekonomi të mësojë tani këtë shkencë e cila është po aq e vështirë sa ç’duket e lehtë ata që nuk marrin haber nga ekonomia. Në këto kushte stafi i shtetit vihet në pozitën e të lexuarit të atyre materialeve që servilin të tjerët. Në pamundësi vetë të japin orientime për ekonominë. Profesioni, dija, kompetenca ta japin karriken, jo e kundërta. Ka mjaft shembuj për këto që themi, por ne po përmendim njërin. Me njerëz pasi parlamenti miratoi buxhetin e shtetit për vitin 1994. Qeveria «u kujtua» se kishte harruar diçka për të ndryshuar në shifrat e këtij buxheti, ndryshime të cilat me sa dimë nuk i janë paraqitur akoma parlamentit. Largpamësi e tillë e shkurtër është tepër e rezikshme për ekonominë e një vendi dhe për forcat njerëzore të tij! Po kush është me dy fjalë sondi ekonomik, i Shqipërisë sot? Dy anët pozitive të tij janë; një stabilizim i lehtë dhe një ulje e inflacionit natyrisht jo në krahasim me vitin 1990 kur u çfaqën shenjat e para të reformës por me fillimin e këtij viti. Pas këtyre dy elementëve çfaqet e shqyrtimi i një politike e kontrolluar pagash, një politikë kufi kreditimi çka të dyja këto të fundit kanë bërë të mundur rezultatet e dy të parave. Të katër këta elementë të ndërruar me njëri tjetrin në kushte të ndryshme kohore janë shprehje e një politike monetariste. Por politika monetariste ndëkohë që bëjnë «zap» njërën anë e kanë të vështirë të bllokojnë çarjen e diçës nga ana tjetër. Dhe ana tjetër e medaljes: papunësi, të ardhura të ulta, kosto e lartë jetese, bllokim dhe mbyllje mijëra pas të tjera të ndërmarrjeve e njëjësve ekonomike, etj. Por sondi ekonomik i ynë është i paplotë nëse nuk përmendim mungesën e investimeve të huaja. Ndërkohë ndihmat humanitare e kryen misionin e vet kohor. Le të kthehemi përsëri tek temperatura në kabinetin qeveritar që e stresuam më shumë «kapriçot» e programit i shpallur si «bazë e sigurisë». Me sa dimë programi i qeverisë së një vendi duhet të miratohet nga organizmi më i lartë e që është konkretisht Parlamenti Shqiptar ose Kuvendi popullor. Nuk e dimë se kur parlamenti ynë do të njihet me këtë ndryshime me kaq kohë të reja të cilat duhet patjetër të jenë bërë me ngënjesër përfaqësuesit e FMN besojnë se nuk janë ardhur kot. Por edhe nëse nuk vihet në dijeni parlamenti kjo nuk përbën ndonjë çudi të veçantë për vetë faktin se jo një herë parlamentin për shumë gjëra i është anashkaluar, çka në një farë mënyre është një indiferencë e hapur ndaj tij dhe një provë e formalitetit të ekzistencës. Nga të gjitha këto të krijohet mendimi, dhe nuk të krijohet ashtu kot se qeveria jonë asnjëherë deri në fund të mandatit të vet nuk ka për të qenë në gjendje për të paraqitur një program ekonomik për të ditur njerëzit se ç’do të bëhet. Është fat se qeveria programin e vet të punës për periudhën katër vjeçare të mandatit e paraqiti në parlament me dy vjet vonesë. Si në një «maratonë» rakitëkësh duke kaluar javë, muaj e vite ajo arrin ta paraqesë programin e punëve të mëdha në fundin e vitit 1993. U deshën të kalojnë edhe disa muaj të tjerë për të ardhur dita që ky program të diskutohej në Parlament, dhe dita tjetër e 2 prillit 1994 ku vetë kryeministri, pa kritikash të shumta që i ishin bërë programit qeveritar nga një sërë deputetësh të forcave të ndryshme politike të mbante fjalën e tij për programin e qeverisë së tij duke e cilësuar si «programin e të ardhmes». Dhe tani në ditët e nxehta të këtij të qershorit përsëri qeverisë sonë i duhet të ulet përseri mbi të, në qofëse ka, pranuar të ulet. Nuk dihet kujt i ka ardhur më parë shtati misioni i «vëzhguesve» të FMN-së: Qeverisë apo Presidentit? DEDE KOLA — «Kapriçot» e programit aftatme-së të qeverisë Meksi. Pas udhëhemit «misterioz» të Ministrit të Financave, Dishnica në Amerikë, mbrrijnë menjëherë në Tiranë përfaqësues të FMN-së. — Vellon e sigurisë të hedhur mbi programin qeveritar e që vetë kryeministri Meksi e mbrojtji më 2 prill 1994, në të kaluar të ditës ndërkombëtare të gënjeshtrave, duke e cilësuar këtë program për të gjithë shqiptarët se «Është bazë e sigurisë e së ardhmes» e shkriu temperaturë e lartë e kësaj vere të nxehtë. Duket se pilotat mbi të cilët qëndron kjo «bazë e sigurisë» janë shtrembëruar nga rruga. Deshmon për këtë fakti se para pak ditësh në kabinetin qeveritar, në një anë të veçantë të tij u panë përfaqësuesit e Fondit Monetar Ndërkombëtar, prania e të cilës e spikur e mjeronte pjesën tjetër të auditorit. Për opinionin e gjerë shqiptar nuk u tha gjë më shumë, ndonëse opinion nuk besojmë të jetë më pak i interesuar për programin e qeverisë së tij se miqtë e largët, pra nuk u tha as më pak e as më shumë se sa bëri fjalë për disa saktësime dhe përmirësime në programin aftatëmës të qeverisë për vitin 1993-1996. Po a thua ishte e zakonshme ardhja e përfaqësuesve të Fondit Monetar Ndërkombëtar afiniteti i qeverisë sonë ndaj të cilëve është i njohur? Kjo nuk dihet. Është e vështirë se kur janë caktuar të çarat në programin qeveritar, kur kanë filluar pakënaqësitë ndaj programit qeveritar nga institucioni financiar ndërkombëtar. Ne e kemi shumë të vështirë të hulumtojmë në skut at e shumta të panjohura e të fshehta të shtetit përderisa vetë mekanizmat e shumta të tij në vend dhe të dhashurisë ndaj shtypit përdorin kartën e termit «sekret», shtetëror. Në këto kushte na lind e drejta e ngritjes së opinionesve të ndryshme, pa çka se nuk duam të abuzojmë me këtë të drejtë, mbi atë mbledhje të pazakontë të qeverisë. Por përpara këtij takimi, apo kësaj mbledhjeje të qeverisë më parë janë pjesëalistëve të FMN-së keni mësuar nga disa burime për një vizitë në Çelsington të vetë Ministrit të Financave dhe Ekonomisë z. Piro Dishnica, i cili thuhet se i kërkoi atje për ecurinë e reformës ekonomike në Shqipëri mbi bazën e programit afatmesëm, të qeverisë deri në vitin 1996. Ndodhta ...

Vetëm pak ditë më parë humbi jetën aksidentalisht i riu Allaman Aslan Basha nga Gjoçaj i rrethit të Malësisë. Duke qenë i pa punë ai kishte gjetur një mënyrë të jetuar duke u marrë me mbledhjen e bimëve medicinale. Dhe fatkeqësisht gjeti vdekjen duke shkarë nga një shkëmb i lartë. I riu 25 vjeçar Allaman Basha la gruan e tij edhe atë pa punë, si dhe tre fëmijë të tij të mitur. B. Z.

«JAM DHE MBETEM ANËTAR I PARTISË SOCIALISTE» Pas anëtarësimit në PD Ndue Mëhillit kryetar i komunës Blërim në rrethin e Pukës, ish anëtar i PS propagand e PD-së, radio e televizioni, RD-ja s’vonuan të «suleshin» për në Blërim duke marrë intervista e bërë replika që ta merrte vesh Shqipëria mbarë këtë «rast të rrallë». Pas anëtarësimit në PD Ndue Mëhillit kryetar i komunës Blërim në rrethin e Pukës, ish anëtar i PS propaganda e PD-së, radio e televizioni, RD-ja s’vonuan të «suleshin» për në Blërim duke marrë intervista e bërë replika që ta merrte vesh Shqipëria mbarë këtë «rast të rrallë». Është e vërtetë që Ndue Mëhilli u anëtarësua në PD. Është gjithashtu e vërtetë që anëtarësimi iu bë në shtëpinë e tij duke ngrënë e duke pirë me drejtues të rendit, SHIK-ut e PD-së, duke uruar vetë presidenti Berisha përmes telefonit. Është e vërtetë anëtarësimi i tij se funda ka ideal pati Ndue Mëhillin. Aq sa është e vërtetë që këto ditë Ndue Mëhilli nuk del fare në Pukë. Edhe zyrave të komunës futet e del fshehurazi. Ndue Mëhilli ia bën me gisht të gjithë këtu në Pukë. Vetëm kaq vlen të kuptohet se para dinjitetit si njeri një dokument partie në ngjyrën blu që ai futi në xhep është krejt i pavlefshëm. Dhe qëllimisht e nxitmthi RD-ja e partisë do të shkruante se Ndue Mëhilli është në shkrim në PS të cilët mër kërkojnë të futen në PD. Gënjeshtra këto me thasë. Le ta mosjenë mirë zotërinjtë e PD-së se Ndue Mëhilli nuk ka më në Pukë kishte vetëm aq që aq nder i bëri PS duke u larguar nga radhët e saj. RD-ja guxon të thotë: përveç Ndue Mëhillit në PD është anëtarësuar edhe anëtarët i PS e ish deputeti Arif Halili. Por Arif Halili nuk do të shqetësohet. Se askush nuk do ta besonte në Pukë një shpifje të tillë. Dhe do shkonte Arifi pikërisht në ditën e konferencës së PS-së të Pukës do merrte fjalën në këtë konferencë dhe me nderimet do deklaronte: «Jam dhe unë mbetem anëtar PS-së, duke shprehur njëkohësisht dëshirën e të gjithë këtyre deklarata ta bënim në «zërin e popullit». BERTASH ZENELI

Megjithëse puna e partisë është përmirësuar duhet më shumë përgjegjësi për të ardhmen Dr. MAQO LAKRORI — Politika e dhunës fizike, ekonomike e psikologjike synon veç të tjera, frikësimin dhe nënshtimin shpirtëror të shumicës ndaj drejtuesve të sotëm të shtetit. Por, njëkohësisht ajo çvleftëson demagogjinë e tyre. — Këto ditë u mbodh në Bilisht konferenca e dytë e PS të rrethit të Devollit, e cila analizoi punën e bërë nga organizatat e partisë dhe KD për të përmirësuar situatën politike të tensionuar në vend, me punë të organizuar partie; duke qarësuar njerëzit se ku po e çojnë politika drithëkuese e PD. Në raportin që mbajti kryetari i PS të rrethit Avdi Dulo dhe në diskutimet e mjaft delegatëve u vendos puna e mirë e bërë nga mjaft organizata partie lidhur me praninë e reja në parti. Gjatë periudhës midis dy konferencave u mbajtën 434 takime me konferenca e mbledhje të ndryshme të rretheve simanca në shumë fshatra të Devollit. Vetëm gjatë fushatës së zgjedhjeve u bënë 50 pranime të reja në organizatat e partisë, e mirë e bërë nga Metëll Cani e Besi Hoxha dhe Miras kanë bërë dy muajve kryesuar me aktivistët e rinj në organizatë të re në 77 anëtarë partie që nuk kanë qenë në ndonjë parti politike dhe që më parë mund të kenë qenë edhe simpatizantë të partive të tjera. Gjendja e vështirë ekonomike në fshat dhe shpjegim i alternativave që ofron PS për fshatin e bën të mundur ngritjen e këshillave organizate. Në të ardhmen ajo do të shtohet edhe më. Pranimi 32 janë bërë edhe në Poncara 32, Kashnicë 27, Përparim 23, Tseret 26, Bilisht 32, Lango 22, Strapan 20, Bilisht 18, Videhovë 16, Çipan 13, Kapështicë 11, el dhe janë 641 të rinj organizatat e partisë Rakiçki Arzë, Hoçisht, Grecë, Tren, Progër etj. Pas zgjedhjeve të marsit dhe 6 korrikut 1992 njerëzit u zhgënjyen nga ndërrat që tregonte PD dhe sot devollinjtë janë në ushtrime të mëdha. Vetëm 170 familje në Bilisht marrin ndihmë ekonomike ndërsa 300 prej tyre janë në minimumin jetik. Vetëm 150 punonjës marrin përkrahje sociale nga 43 mijë banorë që ka rrethi. Qeveria nuk kujdeset për njerëzit. Kurse qeveritarët e Devollit shohin se si e ku mund të mbushin xhepat e vet, me anën e privatizimeve të jashtëligjshme, me e çekajet në Greqi për interesa thjesht personale por gjoja për punët e Devollit. Ata po pasurohen me privilegjet që u sjell vendi i punës. «Të marrim sa të mundim, sa jemi në pushtet», kjo është motoja e tyre paska të tjera punë. Kurse ne që drejtojmë PS, si rreth fqinj me Greqinë shtet, kjo është motoja e tyre paska në punë Devollit, tyre paska në punë Devollit. Vetëm në fshat qeveritarët e Devollit po mbarojnë. Kushtet e vështira atmosferike, me një mot të thatë, qeveritarët e Devollit duhet të përgjigjen me masa për ujitje. Devolli që ka, por ujë s’ka. Uji po avullon në rezervuarët e Prespës Sëllavcë, Koshovicë, Greqisë o për zvartlë b më e... (Vijon në faqen 3)

Berisha dha një konferencë shtypi të papritur dhe të pakërkuar, Madje edhe dhe pa nevojshme. Sepse ai vetëm 10 ditë më parë kishte mbajtur një film shumë të rëndësishëm dhe historik në Këshillin Kombëtar të Partisë së tij, dhe tani po vetë që nuk tha asgjë të re, por i ngatërrori më keq edhe ato që kishte thënë. ... Ritme të larta... Temperatura të larta... Lodhje e vapë... Rëmujë dhe krizë në Shqipëri... Kohë për pushime. Madje konferenca e shtypit kështu të shije duket se la. Presidenti iku me pushime dhe këto... në të njëjtën kohë e tij nuk do të digjet. Me të vazhdojnë të bien zgjilat e tjera. Birrë mirë? Bere keq?... E dëgjuat?... Opozita është një turmë pa kokë!... Koka e shtetit flet për opozitën pa kokë... Opozita ka kohë që i drejtohet shtetit për të reflektuar. Shteti heshte sepse s’ka kokë që të dëgjojë, prandaj vepron pa kokë... Në vëllim dhe në materie. Pra dhe opozita i drejtohet shtetit pa kokël... Ritme të larta... Rëmujë dhe krizë në Shqipëri... Dhimbje të jashtëzakonshme tranzicioni. Temperatura të larta në Shqipëri... në Ballkan, në R?qunda. Kohë pushimesh... Kohë samitesh. Pas samiteve të gjithë pushojnë. Edhe Papa u zhvendos në rezidencën verore në Castel Gandolfo. Presidenti ynë priti e priti. Presidenti Kliton erdhi dhe herë deri në bregun tjetër të Adriatikut gjatë një muaji, por në Shqipëri jo. Të mos ia kenë dhënë ftesat vallë? Ai nuk erdhi. Berisha priti; por më kot. Erdhi vetëm letra e zakonshme nga zotni Kamsdesy. Edhe ajo mbase e derguar nga sekretarja e tij, pse ishte kopje e letrës së mëparshme. Kohë pushimesh. Të gjithë ikin. Ikën, ikin, ikin; Akush s’vjen. Vetëm sa është që e durojnë vapën. Edhe Presidenti iku... Me pushime... Më se e nevojshme. E domosdoshme. ...Veprat e Enverit (ato që janë quajtur p- ar për karton) i lexojnë natën dhe marrin lapsin ditën. Por i lexojnë këtu, në një shqipen letrare; por në dialektin që udhëron Arshi Pipa... Enveri sheh në natën... Kështu tha ai që iku. Presidenti. Koka e shtetit. Vapa e tmerrshme.! Enveri fanepsepset. Opozita pa kokë. Shteti pa kokë. Në vëllim dhe në materie... Koha sjell rrëmujën. Rrëmujë në koka!... Kështu ka ndodhur në Shqipëri... Dhe Presidenti iku... Koka shtetit iku me pushime... «Koka e opozitës është në burg; në SHIK; në Prokurori; në duart e bandave shtetërore të Libofshës». Sa keq!... Sa mirë!... Shqipëria marshon! Pa Kushtetutë!... Kushtetuta e mirëtrahotet nga bordi kombëtar i televzimit? Zgjedhjet u bënë s’ka me zgjedhje!... Presidenti iku!... Në këtë dhe në materie! Rroftë gazetari Na lini rehat për pushime! ARQJIR SIKUAZENI