Mbledhje e Komitetit të Përgjithshëm Drejtues të Partisë Socialiste Për këtë ajo ofron konsensusin dhe ndihmësën e saj dhe propozon: 1. Që të rishikohen dhe të anulohen të gjitha shkeljet e dispozitave kushtetuese që u bënë me rastin e referendumit të 6 nëntorit. 2. Që miratimi i kushtetutës të vihet në shtratin normal ligjor, që Parlamentit t’i njihet e drejta për t’u marrë me përgatitjen e miratimin e kushtetutës. 3. Në qoftë se ky Parlament, i cili me qëndrimet që mbajti ndaj referendumit e konsumoi veten, nuk do të jetë në gjendje që t’i japë popullit një kushtetutë, atëherë presidenti të dekretojë zgjedhje të parakohëshme.

NGA KONFERENCAT E SHTYPIT BERISHA ËSHTË I PAKORIGJUESHËM - Ai po i përgatit fundin partisë së tij - Pa bërë ende analizën e shuplakës që mori më 6 nëntor, presidenti Berisha doli përsëri dje para gazetarëve për të shpallosur edhe një herë idetë e tij të parareferendumit. Po edhe një nga qëllimet e nxitimit të Beri[?]ës është pikërisht ky, të paracë rezultatin e referendumit si d’çka të pavlerë, sikur nuk ka ndodhur asgjë e keqe për të dhe partinë e tij; me mendimin naiv se “humbëm një referendum, por do të fitojmë të dytin”. Këtë kuptim kishte edhe shprehja e tij kategorike se në referendum e dytë “populli do të votojë 60 për qind pro kushtetutës”. Berisha u përpoq të minimizojë humbjen kur tha se “40 për qind ishte lokomativa e qendrës; ndërsa 60 për qind ishte vota e ekstremit të majtë dhe të djathtë”. Berisha paraqitet kështu i pakorrigjueshëm në konceptet e tij autoritariste për demokracinë. Ai nuk dëshiron të pranojë humbjen; prandaj kërkon të përsërisë edhe një herë marrëzinë e referendumit të 6 nëntorit. Me këtë logjikë Berisha merr në mbrojtje të gjitha shkeljet procedurale antikushtetuese që u bënë për referendumin e 6 nëntorit. Ai kërkon të mbulojë turpin e Gjykatës Kushtetuese që nuk u prononcua për ankesat e dy partive për ligjin e referendumit. Ai kërkon të shmangë përgjegjësinë për milionat e harxhuara në fushatën e tij të paligjshme. Ai kërkon të justifikojë edhe marrëzinë e televizionit kombëtar në pasqyrimin e mitingjeve të Berishës. Deklarata e tij se ai do të dalë përsëri në mitingje për kushtetutën; tregon se ai nuk ka kuptuar asgjë nga 6 nëntori. Shprehja e tij për “respektimin e verdiktit të popullit” mbetet një slogan propagandistik pa vlerë. Do të shuhej dhe se kushtetuta do të miratohet përsëri me referendum. Ai e përjashton çdo mundësi të miratimit të kushtetutës në parlament. Kjo tregon se ai nuk heq dorë nga egoizmi i tij për të rrëmbyer nga populli një kod të pushtetit të tij personal. Me psikologjinë e tij bajraktare, Berisha; nuk heq dorë nga pushteti i pakufizuar. Duke qenë se parlamenti nuk do t’ia japë atij këtë kompetencë; kërkon ta hedhë popullin në një aventurë të re. Që Berisha nuk dëshiron që të ndryshohet kjo u duk kur tha se parlamenti mund të autorizojë komisionin ekzistues të bëjë korrigjimet e nevojshme në projekt. Me “korrigjimet” Berisha kupton retushimin e ndonjë neni për të drejtat e njeriut apo të kompetencave të ndonjë gjykate. Ai nuk pranon se populli ka votuar kundër pushtetit të pakufizuar të presidentit. Kjo do të thotë se projekti i ri në thelb do të jetë po ai që u hodh poshtë nga populli në referendum; pra popullit do t’i serviret po ajo çorbe e 6 nëntorit. Berisha e di që populli do t’i thotë “jo” përsëri pushtetit personal të tij. Atëherë, ku e mbështet optimizmin për fitore 60 për qind Berisha? Dy përgjigje ka, ose është një optimizëm fals që tregon se Berisha nuk jeton më në tokë; ose ai ka vendosur të bëjë gjakderdhje duke e hedhur popullin në vëllavrasje. Nuk ka rrugë tjetër shpëtimi për Berishën. Në këto kushte i takon përsëri popullit t’i tregojë atij vendin me anë të votës së tij. U takon gjithashtu forcave politike me të vërtetë demokratike të rreshtohen përsëri me radhë më të shtrënguara për të mbrojtur demokracinë, për të mbrojtur institucionet e saj nga dhunimi i Berishës. Por i takon edhe Partisë Demokratike të shikojë realitetin ashtu siç është. Dy herë Berisha e injoroi Partinë Demokratike; një herë me Asamblenë Kushtetuese të emëruar dhe një herë me referendumin e 5 nëntorit. Në të dy rastet PD humbi për faj të Berishës. Humbëse sepse nuk u muar mendimi i saj, mendimi i anëtarëve të thjeshtë të PD e jo i klikës udhëheqëse të saj. A do të pranojë kjo parti të tërhiqet edhe një herë për kapriçionet e Berishës? Në se po, turpi le të jetë i saj. Berisha nuk e dëgjon më zërin e arsyes. Ai vepron vetëm me instiktin e egoizmit për pushtet të pakufizuar. Populli që i tha në herë “jo” më 6 nëntor do të dijë edhe një herë të mbrojë demokracinë. Por atëherë nuk do të ketë më vend ku të tutet Berisha. Kështu, me aventurën e re për referendumin e dytë ai po i përgatit fundin vetes. , Korresp. i “Zërit të popullit”.

Kronikë: PAS FITORES VIEN PERGJEGJESIA Nga mbledhja e Komitetit të Përgjithshëm Drejtues të Partisë Socialiste Dje u mblodh Komiteti i Përgjithshëm Drejtues i Partisë Socialiste për të analizuar situatën e krijuar pas referendumit duke u ndalur në opozitën e PS-së për krizën aktuale dhe zgjidhjen e saj. Merrnin pjesë edhe kryetarët e sekretarët të PS të rretheve; grupi parlamentar i PS-së etj. Fjalën e hapjes e mbajti nënkryetari i Partisë, shoku Servet Pëllumbi. Pastaj sekretari i Përgjithshëm i PS-së shoku Gramoz Ruçi analizoi disa nga faktorët që çuan në fitoren e grupit të opozitës për t’i thënë «jo» projektkushtetutës të paraqitur nga Komisioni dhe Presidenti Berisha. «Përsa i takon pjesës së fitoreve të Partisë sonë në referendum, tha shoku Gramoz, së pari do të veçojmë konceptimin e drejtë që iu bë luftës politike për mosaprovimin e projektkushtetutës duke goditur e demaskuar në kohë qeverisjen e dobët, korrupsionin, demagogjinë e PD-së, nënfikturën, pushtetin e pakufizuar personal të Berishës, mungesën e perspektivës ekonomike, thellimin antidemokratik të projektkushtetutës etj. Së dyti, tha ai; duke goditur në problemin më të nxehtë e më të prehtë: si ishte rreziku i rikthimit të diktaturës e monarkisë; realizimit të diktaturës së Berishës kundërshtarët në bashkë u mblodhën e të rreshtuan bashkë me partitë e tjera parlamentare e joparlamentare dhe e bënë opozitën parlamentare dhe jashtë parlamentare që ishte në një rrezim real. Si faktor të tretë ai renditi organizimin më të mirë të Partisë me të cilën strukturat e saj nga qendra në baza janë organizuar gjatë elektoratit e duke mbrojtur votën e lirë. Më pas shoku Gramoz Ruçi renditi edhe faktorë të tjerë që çuan në fitoren e referendumit dhe dobësinë e vetë shtatës dhe të bënën që të mos arrihej fitorja. Në fjalën e vet deputeti Alfred Paloka, theksoi se fushata për t’i thënë «jo» projektkushtetutës u zhvillua me 12 qersh. Në duket të paktën për t’i lidhur ato. Të godasim syminet e PD për vën makro e dorë nga pushteti. Ata nuk e kanë aq shumë lirinë ku kartelat e tyre, përgjegjësia para popullit; Kjo përgjegjësi është jo morale se është përgjegjësi e gjithë nga skajet; e cila në duket t’i zbulojmë; t’i evidentojmë dhe t’i denoncojmë para popullit». Me interes u ndoq fjala • shkruan... Në vijim, fjala e deputetit Alfred Palokës, ato. Të godasim synimet e PD për vënien t’i denoncojmë para popullit». Me interes u ndoq fjala • shkruan... ...matarit të mërinjuar; deputetit dhe anëtarit të kryesisë së PS-së Dritëro Agolli i cili pasi vlerësoi rezultatin e referendumit si tregues domethënës të përjekurive politike të popullit shqiptar; nënvizoi idenë se është e domosdoshme të bëhen përpjekje të përbashkëta me partitë e tjera që kushtetuta e re të mos paraqitet për referendum nga PD-a në emër të Presidentit Berisha, Kjo kushtetutë, theksoi ai; duhet të paraqitet për referendum nga forcat e reja politike nëse lind nevoja e domosdoshme nga ato forca që fituan mbi aventurën e Presidentit dhe suitës së tij. Njëkohësisht Sali Berisha do të për-serisë referendum për një variant tjetër të kushtetutës, ai përsëri do të humbë dhe nuk do të marrë më shumë nga 7 për qind, edhë sikur variant’i të jetë krejtësisht i përsosur; pasi populli ka alergji për referendumet berishjane. Atëherë; theksoi Dritëro Agolli ne do t’i mbhe-temi p. kushtetutës. Duke vazhduar më tej, Dritëro Agolli tha se edhe sikur Berisha të (Vijon në faqen 2)

– Fjala e zëvendëskryetarit të PSSH dr. Servet Pëllumbi – Referendumi i 6 nëntorit 1994 do të hyjë në historinë e demokracisë shqiptare jo aq dhe jo vetëm si i ishte, i pari i këtij lloji, por për rezultatet dhe rrjedhshimin e ri të forcave politike dhe për ndikimin e vendimtar në jetën politike shqiptare të sotmen dhe të ardhmen. «Jo»-ja e këtij Referendumi, marrëmdes për rea euforia e konceptimit dhe metoda se si e zhvilluan fushatën për të lëdhëjshi i PD-së dhe veçanër sht presidenti Berisha, u bë një tregues sintezi i përzierish dhe emancipimit të elektoratit shqiptar, i cili nuk u mashtrua nga spektaklet televizive dhe demagogjia naive deri në fyerje, për popullin. Frazat bombastike për borësen, lirinë, demokracinë shpirtin e kushtetutës, bekimin e saj nga Zoti, mbi profilin e ri, mbi konsensusin që s’pyet për partitë, mbi sferën kombëtare etj. nuk mundën të mbulonin shijen e hidhur të shkeljes së ligjit kushtetues nga vetë Berisha dhe maxhoranca parlamentare, të mosmbajtjes së premtimeve, të keqpërdorimit të pushtetit etj. Të papunëve intelektualëve, që engjëll mugëven apo që nxjerrin bukën si shitës ambulantë, ish të përndjekurve politikë që po mashtrohen me premtime e lista arsimtare që paguhen keq e nuk e kanë të sigurt vendin e punës prandaj u detyruan që, bashkë me nxënësit e tyre të mbushin... të thënë «JO» projektkushtetutës Berisha». Megjithatë për ne do të ishte me interes që të analizonim disa nga faktorët që e përgatitën dhe e bënë të mundur fitoren e jashtëzakonshme të 6 nëntorit, me qëllim që as të mos vonohemi në veprimet tona të mëtejshme, dhe as të mos rrëmbehemi si të dendur nga fitorja, sepse dihet që pas fitoreve vjen edhe përgjegjësia. Ne mendojmë se në mbledhjen e mëparshme të KPD, ku diskutuam strategjinë dhe taktikat tona për referendum dhe projektkushtetutën, morëm vendime të drejta dhe se e tërë Partia jonë u mobilizua si asnjëherë tjetër më parë dhe i realizoi objektivat e veta. Në llogaritë mirë faktorët objektivë: ndryshimet në elektorat, pakënaqësinë masive krizën e gjatë ekonomike, koston sociale të reformës dhe shumëfushat nga politika e paaftë dhe thjesht partizake e qeverisë Meks, por vëmendjen e përqendruam të faktorët subjektivë. Aktivet e Partisë në rrethe të mbledhur brenda 2-3 ditëve; mbështetja që gjeti qëndrimi ynë ndaj P. Kushtetutës, taktika e përqendruar të goditjes politike të kritikës së P. Kushtetutës në 3-4 pikat e vëzhguara që e bënë të pa ngrenë gjejnë të tij sheshit—me zhvillimi i një fushate intensive... Të gjithë e kuptojnë se këto janë dhe të gjithë e dinë se partia e PS-së është përpjekur, që të jetë më e fuqishme nga një copë tok, halle të mëdha u kanë rënë mbi krye, veteranëve që ende s’kanë statusin e tyre dhe marrin pensione minimale, të rinjve që detyrohen të marrin rrugët së refugjatëve etj. etj. iu krijua përshypja se Berisha e të tjerë pas tij sikur kishin zbritur nga një planet tjetër ku deklaronin në mitingje se: Kjo kushtetutë të siguron lirinë e gjithçkaje; se më 6 Nëntor do të ndodhte mrekullia do të bëhej Republikë, Shqiptarët do të prekn’n lirinë e do të donin njeri-tjetrin. Populli u ngrit mbi mashtrime të tilla dhe homazhi kryesor i takon atij që i tha një «JO» të fuqishme «projektkushtetutës Berisha» që synonte instalimin e dhunës, instalimin e një pushteti personal në Shqipëri, që do ta largonte edhe më tepër Shqipërinë nga Evropa. Pra, themelore është se 6 nëntor tregoi se populli sovran nuk i beson as Presidentit Berisha, i vetë emëruar «Prijës i Shqiptarëve» dhe as pushtetarëve të tij servilë, as spektakleve politike televizive dhe as premtimeve të tyre se duan të integrojnë Shqipërinë në Evropë. Dhe kjo tregon në mënyrë bindëse se votimi i 6 Nëntorit ishte një fitore e madhe e demokracisë, ishte një votim politik dhe një fitore politike e sovranit popull dhe e 16 forcave që u rrjeshtuan përkrah tij. Në vijim, thelbi (Vijon në faqen 2)

Idajet Beqiri, kryetar i Partisë së Unitetit Kombëtar dha dje një konferencë shtypi lidhur me rezultatet e referendumit të 6 nëntorit Skandalet e njëpasnjëshme politike të PD-së, tha ai, korrupsioni i përmasave të papara që ka uzurpuar majat e pushtetit, mohimi dhe shkatërrimi me dashje i çdo vlere të vërtetë kombëtare, të gjitha këto të marra së bashku diktuan të thirret në ndihmë kushtetuta e cila u vendos të miratohej me procedurë të përshpejtuar antikushtetuese. Mirëpo gjithë territorin e pashëmbullt që u shtrori presidenti i republikës, RTV-ja, pushtetarët e tjerë të PD-së dhe ndosmë mirëbesues naiv apo dashakëqesh i kombit tonë, ky popull, me që e kishte parë që në mëngjes «diellin e Salutë i qetë, fisnik, me kulturë, si demokrat i vërtetë doli në votim dhe i tha Jo kushtetutës berishjane. Zoti Beqiri këtë e argumentoi me pështymë me argumenti si: ky referendum ishte i paligjshëm, se ishin shkelur rende dispozitat kushtetuese nga vetë presidenti i republikës, sepse në krye të Shqipërisë qëndron një ekip me diktorinë të PD-së, se Shqipëria po qëndron në një varfëri të skajshme e pa perspektivë; se PD-ja po i zgjidh mbi prapështje kombëtare e më së fundi sepse në Shqipëri po instalohen praktika fashiste. Theksojmë, vazhdoi ai, se «fenomeni Berisha» është e keqja më e madhe që i ka zënë frymën kombit shqiptar, prandaj ardhmërinë e demokracisë në Shqipëri, ndërtimin e shtetit të së drejtës, hyrjen në... (Vijon në faqen 3)

Imazhin e një partie «plastelinë» dhe të shtylla kurrizore e plotësoi në qartë edhe konferenca e djeshme e shtypit e kryetarit të republikanëve Sabri Godos. Nga njëra anë z. Godo thotë se «partia» e tij (gjysma se cilës ishte në sallën e konferencës së shtypit) është në koalicion qeveritar me Partinë Demokratike, nga ana tjetër thanë se nuk është në aleancë partiake. Pra z. Godo dëshiron që nga njëra anë republikanët e tij të mënjelojnë pushtetin me postet që kanë në qeveri, nga ana tjetër të hiqet si pa opozituare për t’i shpetuar diskre-timit. Të gjithë e kuptojnë se këto janë fjalë. Të gjithë e dinë se partia e tij është personalisht z. Godo kanë qenë mbështetësit kryesor të Berishës në të gjitha aventurat që ai ka ndërmarrë. Të gjithë e kanë të qartë se po të kishte fituar «Kanuni i Berishës», Sabriu do të merrte borinë e do të kërkonte pjesën e tij në këtë fitore. Tani që «kanuni» u hodh poshtë, Sabriu bën rolin e të paditurit të atij që sapo ka ardhur nga hëna; Për të, «JO»-në që iu dha projektit nuk e humbur askush. Pyetjes direkte të një republikani nga Shijaku se çfarë fituan republikanët me Referendumin, Godoja iu përgjigj: Pamë se çfarë mendon populli shqiptar?!... Po a nuk ishte partia e tij që kishte bërë studime të thelluara sociologjike dhe kishte thënë dalë se kundër Referendumit do të votonin vetëm 13 për qind e shqiptarëve? Megjithatë, ka gji. Po tani që Sabriu e ndjeu se çfarë mendon populli pse nuk e përcjell atë mendim? Aty nuk i pëlqen që

Kronikë: