Ndryshimi i emrit të kësaj lufte heroike nuk e shpëton nderin e bashkëpunëtorëve të zellshëm të fashizmit dhe të pinjollëve të tyre të sotëm Ata që veshën këmishën e zezë të fashistit kanë hedhur mbi vete veçimin e turpit të përjetshëm Dje Parlamenti shqiptar kreu një atentat tjetër të rëndë dhe të shëmtuar. Kartonat e Partisë Demokratike hoqën emrin veteran i Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare duke e zëvendësuar atë me emrin veteran i luftës kundër nazifashizmit, Sa turp; Njëminjë herë turp. Lufta e lavdishme antifashiste nacionalçlirimtare e popullit shqiptar është nga periudhat më të lavdishme të historisë mijëravjeçare të popullit tonë; është medalja e krenarisë tonë kombëtare; është pasaporta e qytetërimit që na bën qytetarë të barabartë dhe dinjitozë të Europës demokratike. Çdo përpjekje për hedhur baltë mbi të; çdo orvatje për ta cunguar dhe minimizuar madhështinë e saj që ka në themel gjakun e 28 mijë dëshmorëve dhe vajzave; sakrificat e 70 mijë partizanëve dhe heroizmin e gjithë popullit tonë antifashist është e dështuar. Pinjollët e baballarëve zagarë të fashizmit më kot përpiqen të retushojnë portretet e atyre që i ka bërë një herë e mirë historia. Kanibalët e fashizmit, ata që gjakosën durat me gjakun e luftëtarëve të lirisë. Veteranët e nderuar të Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare; komandantët dhe komis arët trima që udhëhoqën formacionet partizane; gjit[?] luftëtarët e lirisë; komuniste e patriotë pa parti; nuk ka përse të ligështohen Ata mund të ishin vrarë në Luftë siç u vra Qemali e Vojua: siç u vranë Mistoja; Mihali; Margarita; Bulja e Persefoni; Asim Zeneli e Mustafa Matohiti sepse kur dolën malit për liri duke ngjeshur gjerdanin në brez e duke vënë yllin e kuq të lirisë në ballë nuk qenë aritmetikë me jetën; nuk qenë pazar me ndërin dhe dinjitetin e tyre siç bënë këmbëzishin të Dosti; Filip Toma; Safë; Batka e të tjera. Historinë e Shqipërisë nuk mund ta bëjë kurrë Pjetër Arbnori me të tjerët. Aq më pak historinë e lavdishme të Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare nuk mund ta rishkruajnë: qoftë edhe duke patur shkretbërët ndonjë ish kuadër komunist të Luftës apn daljn e ndonjërit prej tyre. të cilët lëpihen papupërisht pas sahaneve të pushtetit. Ajo histori është shkruar një herë me shkronja gjaku shinë e shumë dhe vajzave; sakrifikat e 70 mijë partizanëve dhe heronjve e gjithë popullit tonë antifashist është e dëshmtuar. retush. shojnë mirë historia. Kanibalët e historisë; ata që gjakosen duart me gjakun e pafajshëm të luftëtarëve të lirisë; ata që veshën këmishën e zezë të fashizmit kanë hedhur mbi vete edhe veladonin e turrpit të përjetshëm. Të bëjë kurrë Pjetër Arbnori me të tjerë. nuk mund ta rishkruajnë; qoftë edhe duke patur shekullore ndonjë ish kuadër komunist të Luftës apo djalin e ndonjërit prej tyre. Të gjithë të përpiqen paturpësisht pas sahneve të pushtetit. Ajo histori është shkruar në herë me shkronja gjaku e heroizmi të pa shoq. Dhe mban emrin Historia e Lavdishme e Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare të Popullit Shqiptar. ja kanë vënë këtë emër ata që luftuan dhëmbë për dhëmbë me fashizmin, nazistët, tradhtarët e bashkëpunëtorët e tyre. Pse këta inrikë nga nacionalçlirimtarja? Ti zoti Pjetër mund ta ndryshosh? Prokurori i Republikës Fatos Dervishi abuzojnë me postin..., të drejtat dhe liritë e individëve absolutisht nuk janë të garantuara. Ministria e Rendit në konceptim dhe veprim është një atentat ndaj kushtetutës dhe ndaj ligjit. Prokurori i Republikës Fatos Dervishi e drejtësisë, përbën skandal të pandodhur më parë. Dukët se kontradiktat janë ashpërsuar sa «bosët po përpiqen fort duke nxjerrë në publik edhe dëshmitë skandaloze që kanë dhënë me pushtetin e drejtësisë dhe pushtetet e tjera». Në mesditë ne kërkuam konfirmimin pranë kryetarit të Gjykatës së Kasacionit, biseda me të cilin ishte kjo: - Zoti Zef, në mëngjes ka ardhur një informacion në gazetë lidhur me një incident të ndodhur në oborrin e Prokurorisë së Përgjithshme, ku janë prishur roje, shoqëruesit tuaj dhe të zv. Prokurorit të Republikës ku ju keni ndërhyrë për të ndaluar sherrin. Deshëm të konfirmonim vërtetësinë e këtij lajmi. Zef Bozi: I vërtetë, por ashtu siç ta them unë. Jo se ta them unë, por se ishin dëshmitarët. Unë vajta se kishin një takim pune me Prokurorin e Përgjithshëm e disa të tjerë, një mbledhje aty, dhe makina ime do vinte të më priste në Prokurori. Ndërsa sa deshëm me filluar mbledhjen, Tefik, e di ç'ke, për të qenë më korrekt më mirë është, se është duke e adekuar prokuroria, merre e kërko Kujtim Lulin, se ai është prokurori, e po ndjek çështjen, po e vërteta është kjo. - Derisa në polici mbahen njerëz që s'e meritojnë, derisa disa si zv. Prokurori nuk janë të garantuara. zv. Prokurori nuk janë të garantuara. Dje në mëngjes, rreth orës 9-të, e gjejmë nëpërmjet telefonit një zë që nuk pranoi të identifikohej, lajmëroi se «në oborrin e Prokurorisë së Përgjithshme kanë nxjerrë pistoletat kundër njëri-tjetrit shoqëruesit e zëvendësprokurorit të Republikës, Fatos Dervishi, i cili ishte vetë prezent dhe shoferi e shoqëruesit të kryetarit të Gjykatës së Kasacionit Zef Brozi, që është në mbledhje me Prokurorin e Përgjithshëm». Pas kësaj zëri në anën tjetër të linjës u ndërpre. Menjëherë, gazetarët tanë shkuan në vendngjarje. Para godinës së Prokurorisë së Përgjithshme, përballë Ambulancës Qendrore, ishin brambulluar një masë e madhe njerëzish dhe makina me policë, që i pamë të vetdit pak caste para nesh. Brenda atë, pak çaste para nesh. Brenda oborrit të godinës dukej se incidenti kishte marrë fund, ndonëse tensioni ishte i lartë. Duke pyetur njerëzit, që vazhdonin të bënin sherr aty, zakonin e lëvizjes së tyre dhe të shoqëruesve mësuam prej dy djemve, që duket se punonin në prokurori ose kishin pasur për bashkë një prokurorin, se ngjarja ishte kjo: «Mëngjes ora 9.30, zv. prokurori Fatos Dervishi, i shoqëruar nga oborri i Prokurorisë së bashku me rojet e tij, u ndeshën me policin e shërbimit të larguar nga zëvendësi i Zef Brozit. Polici nuk kishte maskën e Zef Brozit. Polici nuk pranonte duke i thënë se ishte me larg...» Në drejtim dolën Alushi me Zefin, në cilët edhe ata filluan të bërtasin dhe kërkuar nga rojet të hiqnin armët. Polici i shërbimit dhe një person tjetër me kollaro mundoheshin të shuanin sherrin. Në moment mbërriti Brisku- dhe një makinë tjetër plot policë, që vendosën rregullin, mandej hynë edhe andej brenda (pjesa e brendshme e godinës së prokurorisë). Fjalët e tyre i konfirmuan edhe njerëz të tjerë, por pa e prezentuar shërbimin me emra konkret. Burime të pakonfirmuara bëjnë të ditur se pas sherrit në mes rojeve e brendshme të prokurorisë, kryetari i Gjykatës së Kasacionit, Zef Brozi dhe zv. prokurori i Republikës, Fatos Dervishi, kanë shkëmbyer fjalë të ashpra, që kishin të përmabjtje akuza që çështje të vjetra e prapë gjyqësore të bujshme (të përfolur si poli...) Ngarja, megjithëse pa pamje duket akt rrugaçërie, për vetë përmasat e personave të pushtetit që bisedonin, të drejtësisë, përbën skandal të pandodhur më parë. Zoti Zef, ju e konsideroni incidentin si akt rrugaçërie apo e lidhni me dikë personale ndaj jush Zef Brozi: Jo, ky është një atentat që u bëhet qëndrimeve publike të Zef Brozit në mbrojtje të ligjit. Dhe kjo u bëhet nga zv. prokurori i përgjithshëm, Fatos Dervishi, prapa; të cilit ishin edhe pushtetare të tjerë. - Zoti Zef, ju falenderoj për minutat që më rezervuat. Zef Brozi: ndjek çështjen, po e vërteta është kjo. Pra unë them që Ministria e Rendit sot pak ndryshton, pra Ministria e Rendit në konceptim dhe në veprim, është një atentat ndaj Kushtetutës dhe ndaj ligjit dhe po shkel në mënyrë flagrante, në jo pak raste ligjet e shtetit. Ndërsa për incidentin, me që kërkove, po ta them. Fatos Dervishi, zv. prokurori i përgjithshëm, dhe shoqëruesit që i ka me shumicë me vete, që ligjërisht nuk i takojnë shoqëruesit pcr., ka provokuar dhe ka qenë autor i krimit duke urdhëruar shoqëruesit e vet të qëllojë shoqëruesin tim. Natyrisht ata ishin jashtë, në s'ishim prezent. Dhe disa herë Fatos Dervishi me radio urdhëron policinë që të bëhet kontroll makinës së Kryetarit të Gjykatës së Kasacionit, të ndalohet dhe të bëhet kontroll. - Për juve personalisht? Zef Brozi: Po, po, po. Dhe kjo nuk ka vetëm për, por ka për të gjithë, ngjashatë. Pra Zef Brozi nuk ka për pëlqyer disave dhe dhe mendohet t'i krijojnë provokime skandale, sepse Zef Brozi, nuk do ta haptë rrugën askujt që i kundërvihet ligjit dhe që të zhytet në korrupsion. - ishin edhe pushtetare të tjerë. - Zoti Zef, ju falenderoj për minutat që më rezervuat.

50-Vjetori i Çlirimit të Tiranës Dje, me rastin e 50-vjetorit të çlirimit të qytetit të Tiranës nga nazifashistët dhe veglat e tyre, u bë një homazhe dhe u vendosën kurora në varrezat e dëshmorëve të kombit. Në emër të Komitetit Drejtues të PS të Tiranës, kryetari i PS të këtij qyteti Musa Ulqini së bashku me sekretarin e PS të Tiranës e kryetar i grupit të këshilltarëve socialist të bashkisë së Tiranës, Enver Reçi vendosën kurorë me mbishkrimin: «Lavdi dëshmorëve që ranë për çlirimin e Tiranës». Korresp. i «Zërit të Popullit»

Nga konferenca e shtypit - «DO VAZHDOJMË DIALOGUN!» - Nga konferenca e shtypit PD NË KAOS PËR MIRATIMIN E KUSHTETUTËS - «DO VAZHDOJMË DIALOGUN!» - Dhjetë ditë pas referendumit të 6 nëntorit dhe dy ditë pas mbledhjes së Këshillit Kombëtar të saj, PD u paraqit dje në konferencën e shtypit lidhur me mënyrën e miratimit të kushtetutës. Duke u përmbajtur vendimit të Këshillit Kombëtar të Partisë së tij, Selami tha se kushtetuta do të miratohet përsëri në referendum. Por ndryshe nga herët e tjera, ai lëshoi para gazetarëve një tollumbace të re kur tha se ne nuk injorojmë parlamentin, i cili mund të ratifikojë kushtetutën, pasi të miratohet ajo në referendum. Kjo ide ishte hedhur më parë nga Berisha në konferencën e fundit për shtyp, kur solli shembullin e disa vendeve europiane ku parlamenti ka ratifikuar rezultatet e referendumeve. Sidoqoftë, lideri i PD nuk kishte vendosmërinë e Berishës kur deklaroi disa herë se «jemi për dialogun me palët dhe shpresojmë të arrijmë konsensus». Parlamenti duket se është një mal i pakapërcyeshëm tashmë edhe nga vetë PD, e cila shikon se, e vetme nuk mund t’i hyjë më në këmbë «detit» të referendumit, sepse elektorati nuk është më i saj, por i partive opozitare. Selami i avitet idesë së parlamentit, duke pranuar se kushtetuta mund të diskutohet vetëm parimisht në parlament, por jo nen për nen. Pse jo nen për nen, është pyetja? Dhe Selami përgjigjet: ne nuk përbëhemi dy të tretat dhe nuk ka pse të humbasim kohë në parlament kur dihet se, nuk do të arrihet asnjë rezultat. Kështu Selami pohon indirekt se PD e ka humbur betejën për kushtetutën në parlament. Le të merremi me ligjet e tjera të rëndësishme parlamenti, tha Selami në Konferencën e shtypit. Kjo tregon se frika e bllokimit të parlamentit gjatë diskutimit të kushtetutës i ka bërë liderët e PD-së të tremben prej tij si djalli nga temjani. Kuptohet se «temjani» këtu janë zgjedhjet e parakohshme që e tmerrrojnë PD-së. Po në qoftëse nuk do të arrihet konsensusi i partive për ta hedhur kushtetutën në referendum, cili do të jetë qëndrimi i mëtejshëm i PD-së? Selami nuk i përgjigjet drejtëpërdrejt kësaj pyetjeje. Ai thotë se (Vijon në faqen 2)

Hakmarrja - «refleksioni» i PD-së pas «JO-së» popullore - Kështu u thotë mendja përdëllisteve të Laçit - Edhe në Laç shumica e popullit të tha JO projektit të kushtetutës. Edhe në Laç shumica e popullit ka thënë JO projektit të kushtetutës. Ky fakt i ka krijuar partivekë dhe pushtetareve peidëse një situatë të rëndë. Ata këto ditë i kanë braktisur kafeneve e qytetit (vendi më i preferuar për ta), duke u ngujuar në ne-për zyra. Atje në vend që t'u futen analizave për arsyet konkrete përse populli tha JO projektit të kushtetutës; të nxjerrin përgjegjësinë e të koregj ojnë dicka në punën e tyre; veprojnë krejt ndryshe. Burime të sigurta konfirmojnë fakte të tilla ku bëhet fjalë se në zyrat e PD-së si dhe të pushtetarëve servilë të tyre janë hartuar lista për largimin e «shkaktarëve» të JO-së nga puna. Gjin-thnjë siren tyre janë ata që e kanë bindur popullin të votojnë kundër projektit të kushtetutës. Në këto lista përfshihen në radhë të parë anëtarë e simpatizantë të Partisë Socialiste, por nuk mungojnë as emra nga parti të tjera opozitare. Pikërisht vetëm pak ditë pas referendumit i komunikohet lirimi nga puna specialistit të drejtorisë së bujqësisë pranë Këshillit të rrethit; Llesh Ndoci, anëtar i komitetit drejtues të PS të rrethit. Atij i është komunikuar lirimi nga detyra me emër të shkurtimit të organikës. Por më-injëherë pas dy ditësh ai zëvendësohet nga një person tjetër. Pak ditë më parë është liruar nga detyra ekonomistja me arsim të lartë Pashke Marku, anëtare e kryesisë së PS të rrethit; punonjëse në uzinën e superfosfatit; ndërkohë që ati mba-hen në punë specialistë me arsim të mesëm. Krahas këtyre presioneve u janë bërë këto ditë edhe disa mësuesve veçanërisht në Mamurras; Laç e Milot; të cilëve duan t'i ngjallin ankthin e pushimit nga puna.

Me dramën e njohur të Zhan Pol Sartrit «Lavrija e dënjë për res-pekt» vënë në skenë nga trupa e Teatrit të Gjirokastrës, u çel parm-breme, në skenën e Teatrit Kombëtar Festivali Kombëtar i Teatrit Shqiptar. Veteranë të teatrit tonë, aktorë regjisore, kritikë arti, shkrimtarë, kineastë, gazetarë, studentë të dramës dhe amatorë të tjerë të skenës që mbushnin sallën e Teatrit Kombëtar, adoqën me interes çeljen e festivalit dhe shfaqjen e trupës gjirokastrite, nën drejtimin e regjisores së re dhe të apasionuar Elij Bicj. Duke mposhtur emocionet që imponon përgjegjësia e një festivali si dhe një sallë e mbushur jo me spektatorë të rastit, por me njerëz të artit e kulturës, që e njohin dhe dinë të vlerësojnë teatrin, sallë me nëzin e saj edhe një jury që do të ndajë çmimet morale dhe ato materiale, aktorët gjirokastritë e çelën me dinjitet festivalin. Ata u përpoqën t'i transmetonin tek spektatorët mesazhin gjithmonë aktual e të veprës së Sartrit, Vlen të përgëzohet, në këtë rast, regjia për përgjithshmërinë e sal dhe për përpjekjen për t'i dhënë në shfaqjen një tingullin sa më të kohës. Drama e Sartrit është një vepër statike e tërheqëse që i bëhet natyrës egoiste e raciste të njeriut në një shoqëri ku mungon demokracia, ku të drejtat dhe liritë e njeriut merren nëpër këmbë nga një i forti, më i fuqishmi. Në një shoqëri të tillë njerëzore shpirti i një lavire është më fisnik dhe qëndron më lart se shpirti i një senatori. Satura e Sartrit i gris maskën dhe nxjerr në shesh gjithë shembjen e shoqërisë amerikane të fillimit të shekullit. Ajo të kujton veprën e Milert që fishkullon egoizmin, individualizmin dhe korrupsionin e një shoqërie ku mohet vesi mbi virtytin, padrejtësia mbi drejtësinë, skllavëria mbi lirinë. Shoqëria amerikane e fillimit të shekullit ka shumë anë të ngjashme me shoqërinë shqiptare të fund-shekullit. Dhe kjo konçidencë e çuditshme: vetëm një ore para fillimit të shfaqjes në qemë spektatorë të një drame origjinale që transmetoi RAI 2, gjykatë e rojeve bregdetare italiane dhe ndaj motoskarëve të kontrabandistëve që transportonin prostituta shqiptare në brigjet dhe tregjet e Italisë. Ja përse kur shikon dramën e Sartrit të duket sikur në skenë nuk ke të prostituuën amerikane por një vajzë të mjerë shqiptare që detyrohet të vuajë ndërsa dhe dinjitetin e saj për... (Vijon në faqen 2)

«Duke fshirë fjalën Nacionalçlirimtare, ju gjoja hiqni u sikur nuk do të luftonin Luftën Antifashiste Nacionalçlirimtare. Por harroni se në Konferencën e Pezës më 16 shtator ’42 ajo ishte e tillë, pra e apolitizuar kur u lidh besa pa dallim feje krahine dhe ideje për luftë kundër fashizmit. Megjithatë ajo ishte politike. Atëherë shtrohej çështja për tu bashkuar me koalicionin antifashist botëror të udhëhequr nga Bashkimi Sovjetik SHBA-ja dhe Anglia, apo me atë që pas luftës vranë veten? Parlamentit mund të bëjë si të dojë. Por e nuk kemi asnjë të drejtë të ndryshojmë emrin që asaj Luftë ia vunë 70 mijë luftëtarët e lirisë. Është nder për ne që këtë status ta miratojmë sot në 50 vjetorin e çlirimit të Tiranës, 12 ditë përpara çlirimit të gjithë Shqipërisë, por ndërrorë është turp të hiqet emri i Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare. Ajo nuk është shtëpi që të mund ta privatizosh ashtu si privatizojnë ministrat tane nga dy shtëpi. Megjithatë ju të nderuar veteranë a të respektuar zemërbardhë të kësaj lufte të lavdishme mos u ligështoni nga kjo fyerje që ju bëhet, 12 ditë përpara 29 nëntorit, 50 vjetorit të çlirimit të atdheut. Historia do të shkruhet siç është e vërteta.» DRITËRO AGOLLI: «Berisha me bishtin e tij të ngarkuar me ar me servilë u vërit dhe po vërtitet të shkull rrënjën e Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare, prandaj humbi dhe do të humbë më tej.» «Lufta Antifashiste Nacionalçlirimtare është rrënja e rrënjëve të demokracisë.» Nuk ka të drejtë njeri të ndryshojë emrin Nacionalçlirimtare. Asaj ja kanë vënë këtë emër ata që luftuan dhembë për dhëmbë me fashizmin, emrin tënd ashtu siç ke ndryshuar emrin mbiemrin nga Toma në Arbnori, qor kurresesi emrin e nacionalçlirimtares. Ti Shemasta (Halili) që kërkon të prishësh Vendimet e Kongresit të Përmetit nuk ke asnjë të drejtë sepse ky Kongres hodhi themelet e shtetit të ri shqiptar. Ai ndaloi Ahmet Zogun dhe monarkinë që të mos vijë në Shqipëri. Ju që me presion fjalën mua, kur luftoja unë hanit patate ose nuk ki[?]»