AKTIVI I PS TË QYTETIT TË TIRANËS
QË DO PËRPIQEJ PËR TË MENJANUAR PARLAMENTARIZMIN NGA MIRATIMI I KUSHTETUTËS, DO TË ÇONTE PËRPJEDHIMISHT NË ZGJEDHJE TË PARAKOHSHME PARLAMENTARE
- Duke vënë në plan të parë mirëqenien e kushtetutës, opozita i jep një shans të ri Partisë Demokratike.
- Berisha e kupton politikën jo si art të mundësive, por si mjet për të sunduar.
- Vota "Jo" në referendum ishte edhe protestë kundër lojli partizane të PD-së ndaj shqiptarëve brenda dhe jashtë vendit.
QË DO PËRPIQEJ PËR TË MENJANUAR
PARLAMENTARIZMIN NGA MIRATIMI I KUSHTETUTËS,
DO TË ÇONTE PËRPJEDHIMISHT NË ZGJEDHJE
TË PARAKOHSHME PARLAMENTARE
- Duke vënë në plan të parë miratimin e kushtetutës, opozita i jep një shans të ri Partisë Demokratike.
- Berisha e kupton politikën jo si art të mundësive, por si mjet për të sunduar.
- Vota “Jo” në referendum ishte edhe protestë kundër lojli partizane të PD-së ndaj shqiptarëve brenda dhe joshtë vendit.
Nga fjala e Dr. Servet Pëllumbit
Në fillim të fjalës së tij, Dr. Servet Pëllumbi përshëndeti pjesëmarrësit në mbledhje e më tej u ndal në rezultatet e PS pas fushatës kundër projektit kushtetues në referendumin e 6 nëntorit. Theksoi se PS-ja ka patur një ndër fushatat me të suksesshme që ka zhvilluar dhe fakti që ka marrë mbi 840 mijë vota pro kundërvënies së saj, përmbys gënjeshtrën e Sali Berishës se ajo përfaqësonte një pakicë. Kjo, tha ai, do të thotë se në Shqipëri ka ardhur koha që edhe ata që janë në pushtet ta kuptojnë se edhe kur humbet duhet të ikësh, duhet të dorëheqësh. Përmbajtja e projektit kushtetues që votonte populli më 6 nëntor, ishte sipas tij krejt e ndryshme nga ajo që përmblidhte pyetja e referendumit, pyetje me eufemizma dhe paqartësi. Kuvendi Popullor ia drejtoi popullit për pëlqim vetëm një pyetje. Mënyra sesi u procedua fushata, e penguan popullin ta gjykojë projektin si tërësi. Vota, vuri në dukje folësi, nuk ishte vetëm votë kundër projektit kushtetues, por ishte në radhë të parë votë kundër metodës dhe stilit të qeverisjes së partisë në pushtet. “Po” ose “Jo” për kushtetutën, “Po” ose “Jo” për Berishën? Ky ishte problemi që u shtrua. Ky referendum u kuptua nga populli si gjyq për 2-vjeçarin e qeverisjes demokratike. Populli i dha dënimin e merituar këtij regjimi. Folësi argumentoi më tej se referendumi i 6 nëntorit ishte në kundërshtim me Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, sepse Kushtetuta e përkohshme thotë shprehimisht se përpara se projekti të paraqitet në referendum, ai duhet t’u jepet deputetëve. Kjo nuk u bë. Përkundrazi, projekti ju dha edhe deputetëve vetëm një javë para referendumit. Kjo ishte me shumë se një shkelje formale. Ishte një veprim që shmangu Parlamentin, i hoqi të drejtën të diskutonte, ta amandamentonte, ta miratonte ose ta rrëzonte projektin. Duke u vënë në plan të parë miratimi i kushtetutës, opozita dhe PS i japin një shans të dytë Partisë Demokratike. “Kushtetutën, - tha ai, - ne nuk e kundërshtojmë për kushtetutë, por e kundërshtojmë për mënyrën si veproi qeveria dhe për përmbajtjen. Kushtetutë të mirë nuk ka pa qytetarë të lirë, pa shtet të së drejtës dhe pa kontroll parlamentar”. Dr. Pëllumbi tha se referendumi ishte gjithashtu një provë e pjekurisë politike të shqiptarëve. Qytetarët shqiptarë e kuptuan se nuk mund të votohet në mënyrë të verbër për atë që pushteti u paraqet si shpëtim kombëtar. Ata i dhanë një përgjigje politike arrogancës së pushtetit. Më tej ai ndaloi në domosdoshmërinë e riorganizimit të PS-së në kryeqytet, duke vënë theksin në forcimin e lidhjeve me elektoratin, rritjen e rolit të forumeve dhe në një opozitarizëm aktiv e qytetar. Sipas tij, qeverisja e Berishës e kupton politikën jo si artin e të mundshmes, por si mjet për të sunduar. Kjo mënyrë të menduari e çon vendin në tension të vazhdueshëm dhe e dobëson shtetin. Vetëm një opozitë e fortë, parlamentare dhe qytetare, mund të frenojë këtë prirje.
( vijon në faqen 3 )