Nga rreja e çmimeve: Mocionet e vazhdueshme, një mbledhje e djeshme e qeverisë dhe deklarimet e saj për mediat, nën petkun e “liberalizimit” të ekonomisë, kanë si bosht qendror kalimin e përgjegjësisë për dështimet e qeverisë tek masat e gjera të popullit dhe rritjen e mëtejshme të çmimeve. Në këto ditë të para të vitit, teksa shqiptarët po përballen me pagat e pensionet e vjetra dhe me çmime të reja, po bëhet fare e qartë se të gjitha premtimet për stabilizim e përmirësim ishin vetëm demagogji. Sa herë që pushteti dështon në drejtimin e ekonomisë, fatura i paraqitet qytetarit të thjeshtë. U tha se tregu do të rregullonte gjithçka, por sot tregu i lënë pa kontroll po përdoret si alibi për rritje të vazhdueshme çmimesh, mungesë përgjegjësie dhe përkeqësim të jetesës. Në vend të masave për prodhimin, punësimin dhe mbrojtjen e shtresave të dobëta, qeveria mjaftohet me justifikime, duke e quajtur “domosdoshmëri” atë që në të vërtetë është paaftësi dhe dështim. Për familjet punëtore, për pensionistët, për fshatarët dhe për gjithë ata që jetojnë me të ardhura të pakta, kjo politikë po bëhet e papërballueshme. Çdo ngritje çmimesh prek drejtpërdrejt bukën, vajin, sheqerin, transportin, ilaçet e gjithçka tjetër që lidhet me jetën e përditshme. Ndërsa qeveria flet për reforma, populli ndjen vetëm rëndimin e varfërisë. Kjo është pasoja e një politike të gabuar, që nuk mban mbi supe përgjegjësinë e vet, por e shkarkon atë mbi kurrizin e popullit.

PROKU[R]ORI ÇELESHI: Keni vjedhur 1,6 milionë dollarë PROKU[R]ORI ÇELESHI: Keni vjedhur 1,6 milionë dollarë SALIU: Nuk e pranoni akuzën. TATJANI: Nuk e pranoni e kuptoj as e pranoj pikë. HODI: Nuk e pranoni në asnjë pikë e procesi, është mashtrimi i madh i dyerve. HYVERI: E kuptoj se ç’shqip mëso o përkthyer nga frëngjishtja, se pranoj kategorikisht dhe dënimi mjafton ma gjilpëra, se pranoj kategorikisht dhe dënimi mjafton ma gjilpëra.[?] ASIDI ka thyer paratë. Po pjesë u pazite arinë?[?] - GENC RULI ka firmosur si ministër i financave. Dënoncimi i lotit që ndërmarrjet e paraqesin në shifra 28.1 milionë dollarë, e akuzuar me krijimin e “vorio-epirit”, rikonvertohet shuma e rritur. Prokurori Çeleshi kërkoi 26 vjet burg për të pandehurit, ndërsa avokatët e mbrojtjes kundërshtuan aktakuzën. Në seancë u përmendën bankat, kontratat, pagesat dhe përgjegjësitë e zyrtarëve të ndryshëm. Sipas prokurorisë, dëmi i shkaktuar shtetit arrin në 1,6 milionë dollarë.

Genc Ruli: “Kokën time nuk do ta dorëzoj në sini të argjendtë” - Nga konferenca e djeshme për shtyp - Dy fletë ose një objekt dore me qenë se s’kanë pasur qenë arsyeje të mjaftueshme për të më shkarkuar nga posti i ministrit të Financave, por çështja e mosrealizimit të të ardhurave në dogana e tatime ka shërbyer si pretekst i përshtatshëm. Lidhet me zabzërin për lirimin e administratës. Të gjithë problemet vijnë se nuk shikon asnjëherë qeveria përtej tremujorit. Ajo ka mësuar të qeverisë me urgjenca, me improvizime, pa strategji. Ky është thelbi i krizës. Nuk jam njeri që iki nga përgjegjësitë, por jam kundër përdorimit të njeriut si kokë turku për dështime që janë të të gjithëve. Nëse duan një fajtor ceremonial për të qetësuar opinionin, le ta gjejnë gjetkë. Kokën time nuk do ta dorëzoj në sini të argjendtë. Në konferencën për shtyp të djeshme, ish-ministri i Financave Genc Ruli foli gjatë për marrëdhëniet me qeverinë, për buxhetin, doganat, tatimet dhe për mënyrën si po trajtohen përgjegjësitë politike. Ai tha se është e gabuar që i gjithë debati të përqendrohet te një person, kur problemet janë strukturore dhe kanë kohë që janë grumbulluar. Sipas tij, qeveria kërkon të paraqesë një zgjidhje të thjeshtë për një krizë të ndërlikuar. Ai la të kuptohet se përplasjet e fundit lidhen edhe me interesa politike brenda shumicës.

Të privatizuarit

Te Privatizata Ky është që mbrëmë realizimi imbal suksesi [?] në zverdhjen kombëtare për shitjen e fasonit dhe të prodhimit. Zoti Glozheni tha me gjithë përgjegjësi se fituesi i konkursit është fitues në çdo nen, neni 24 i vendit ku ai banon. Asnjëherë kompania me paraqitjen e saj nuk ka bërë asnjë gabim. Dhe ky është një sukses i paparë në historinë e tregtimit të pasurive shtetërore. Ne jemi popull që duam të shpikim korrupsion aty ku nuk ka. Të gjithë të tjerat janë keqkuptime. Në këtë vend mund të humbasë shteti, mund të humbasin punëtorët, mund të humbasë prodhimi, por procedura del gjithmonë e rregullt. Në fund, për të mos mbetur asgjë pa u sqaruar, u tha se konkurrenca ka qenë e lirë, transparente dhe e ndershme. Se fituesi ka fituar sepse ishte më i miri, ndërsa të tjerët nuk fituan sepse nuk fituan. Kështu, me logjikë të hekurt, u mbyll edhe një kapitull tjetër i privatizimit shqiptar, aty ku çudia më e madhe mbetet se nuk ka korrupsion.

Mikasi e Madho Sa bukur të veprosh njëherësh me dy standarde. Të arrestosh sipas gazetës dhe të kërkosh sipas zakonit. Kështu po ndodh me tre drejtues që, sipas prokurorisë, duhej të ishin vënë në pranga, por që sipas policisë “nuk gjenden”. Njëri paska ikur pa lënë adresë, tjetri qenka i sëmurë, i treti ndoshta nuk e ka marrë vesh ende. Kjo lojë mes urdhrit dhe moszbatimit po kthehet në normë. Kur bëhet fjalë për njerëz të thjeshtë, shteti i gjen menjëherë. Kur bëhet fjalë për drejtorë, shteti humbet rrugën. Kjo histori tregon jo vetëm mungesë serioziteti, por edhe përplasjen e zakonshme midis institucioneve që, në vend të bashkëpunojnë, ia hedhin fajin njëri-tjetrit. Prokuroria shpall, policia mohon, publiku habitet dhe të kërkuarit zhduken në ajër. Në një shtet normal kjo do të ishte skandal. Tek ne po rrezikon të bëhet rutinë.

Në artikullin tonë të djeshëm me titull “...” [?]

Ka ndodhur edhe më parë që bujqëria nga bujqëria e krimit i organizuar