Deklaratë e Shoqatës së Gazetarëve Profesionistë të Shqipërisë Në vëmendje të: Zoti Sali Berisha - President i Republikës; Zoti Aleksandër Meksi - Kryeministër; Zoti Dylber Vrioni - Ministër i Financave Në vëmendje të: Zotit Sali Berisha - President i Republikës Zotit Aleksandër Meksi - Kryeministër Zotit Dylber Vrioni - Ministër i Financave Drejtuesit e gazetave joqeveritare u mblodhën këto ditë në selinë e Shoqatës së Gazetarëve Profesionistë për të diskutuar problemet e mprehta të natyrës financiare me të cilat po ballafaqohet shtypi i shkruar në Shqipëri e në mënyrë të veçantë shtypi i pavarur dhe opozitar. Mbledhja konstatoi se falë përpjekjeve të mëdha të stafeve botuese, këto gazeta kanë mundur të mbijetojnë gjatë vitit 1994, pavarësisht taksave e tarifave irracionale dhe shtrëngullimeve të shumta në sistemin e shpërndarjes së shtypit. Qëndresa në kufijtë e ekzistencës është paguar e vazhdon të paguhet me çmim të lartë nga gazetat shqiptare, të cilat gjithnjë për arsye ekonomike, e kanë shumë të vështirë në mos të pamundur që të strukturohen sipas normativave më modeste të shtypit profesionist. Me keqardhje dhe indinjatë të përligjur në mbledhje u konstatua se gjithashtu Qeveria Meksi nuk ka realizuar deri më sot asnjë prej premtimeve që dha në përgjigje të grevës së dhjetë gazetave në muajin gusht të vitit të kaluar. Qeveria, përmes përfaqësuesit të vet në bisedimet me komisionin e grevës që angazhuar për rishikimin, uljen dhe heqjen e disa taksave. Qeveria premtoi për një shpërndarje të drejtë e ligjore të benefiteve të Agjencisë Kombëtare të Privatizimit dhe Entit Kombëtar të Banesave duke hequr dorë nga favorizimi i shtypit qeveritar dhe diskriminimi i shtypit opozitar e të pavarur. Por të gjitha këto kanë mbetur vetëm fjalë. Për të qenë e shtypit tarifat e shtypshkronjave dhe të (Vijon në faqen 3)

Në vazhdim të një skandali Do të mjaftonte vetëm një urdhër gojor apo telefonatë, që reflektorët me gaz, të bllokuar nga Shëndetësia për dy vjet me radhë, të rishikonin ditën e diel. Të ardhura para dy vjetësh në kuadrin e një ndihme emergjente nga Italia me një vlerë 5 miliard liretash, e destinuar për ngrohjen e popullsisë, që në ditët e para malli «klandestin», do të bllokohej në depo me një raport analize të Drejtorisë së Higjienës - Tiranë. Specialistët e Ministrisë së Shëndetësisë, së Ndërtimit e të Bashkisë, e quajtën ardhjen e tyre të papritur, të dyshimta e jashtë kushteve teknike, duke kërkuar rithikimin e sasisë në Itali. Filluan problemat e akuzat në shtypin shqiptar. Në konkret, për të zbërthyer problemin. Fakte dhe provat për të nisur një hetim janë të mjaftueshme. Personat që i «zgjodhën», i sollën dhe shpërndanë janë të njohur e konkret. Problemi futet edhe më shumë nëpër labirinthet e skandalit, po të shtojmë veprimin e fundit nga persona «të panjohur» të cilët kanë urdhëruar për shpërndarjen dhe shitjen e tyre me çmime të ulët, si pasojë e vështirësimit të situatës energjetike në vend. Pra, «dikush» ka me shumë forcë se urdhërat dhe vendimet e Ministrisë së Shëndetësisë dhe analizat laboratorike. E natyrisht ky «dikush» është ai që ka lejuar t’i sjellë në Shqipëri në kuadër të ndihmës duke diktuar si në Ndërtimit dyshimtë e jashtë kushteve teknike, duke kërkuar rikthimin e sasisë në Itali. Filluan polemikat e akuzat në shtyp. Në qendër të tyre vendoset zv. Kryeministri Kopliku, i cili në kohën e ardhjes së mallit, kryesonte Komisaratin Qeveritar të Ngrohjes. Nga burime të brendshme të këtij komisioni, ka qenë vetë zoti Kopliku, i cili fillimisht ka kundërshtuar ardhjen e këtij lloji reflektori, por nuk do të kalonte shumë dhe ai po vëte dha «vizën» e hyrjes në atë skaduar. Vetëm pak muaj pas ardhjes së tyre, deputeti Teta në sallën e Parlamentit paraqiti një listë me emra politikanësh të akuzuar në shtyp, për pieszmarje në skandale të ndryshme dhe kërkoi ndaj tyre nisjen e hetimeve. Pikërisht, në këtë listë, i katërti dhe i pesti figuronin emrat e Koplikut e Ministrit të Jashtëm Sërreqi për problem ngrohësve. Por asgjë nuk ndodhi. Reflektorët e bllokuar u shoqëruan vetëm me polemika në shtyp, ku nuk mungoi prej jo «kontributin» e vet edhe zoti Kopliku. Organet kompetente të Prokurorisë dhe të Kontrollit të Shtetit nuk ndërmorën asnjë hap udhëhequr për shpërndarjen dhe shitjen e tyre me çmim të ulët, si pasojë e vështirësimit të situatës energjitike në vend. Pra, «dikush» ka më shumë forcë se udhërat dhe vendimet e Ministrisë së Shëndetësisë dhe analizon t’i sjellë në Shqipëri në kuadër të ndihmës duke ditur cilësinë e dobët të tyre. Sidoqoftë ka dy probleme; i pari është thjeshtë financiar dhe lidhet me vlerën e tyre. Kredia italiane e konvertuar me këto reflektorë pas shitjes duhet të përfundojë në arkën e shtetit. Por çfarë do të përfundojë në këtë arkë kur çmimet e tyre janë në minimum? Me çfarë vlere do të përfundojë në buxhet ndihmë prej miliarda liretash? Dhe problemi i dytë është i karakterit politik. Ekzistojnë organe të specializuara të Prokurorisë e Kontrollit të Shtetit të cilat sa herë kanë fakte dhe prova fillojnë nga zbërthimi i problemeve, duke vënë para përgjegjësisë personat përkatës. Por në këtë rast vetëm kanë heshtur sepse në të përfletj emri i z. kryeministrit Kopliku dhe Ministrit të Jashtëm Sërreqi. Zoti Çela i majftoi vetëm një shkrim i botuar në gazetat italiane për të cilin më vonë edhe vetë gazetat u vu para ligjit, në Itali, që të (Vijon në faqen 6)

SHKODER Autostradën e harroi qeveria, fatin e ndërmarrjes së ndërtimit të saj e ka në dorë drejtori! Nëntori i vitit 1989 shënon fillimin e punimeve për ndërtimin e autostradës Fushë-Krujë-Shkodër-Hani i Hotit, duke u cilësuar kështu si autostrada e parë shqiptare. Për ndërtimin e saj që ngruri një ndërmarrje e posaçme, me personel inxhiniero-teknik mjaft të specializuar dhe me makineri të rënda, që kishin punuar në hidrocentrale. Kjo u quajt ndërmarrja e ndërtimit të autostradës. Me një koçeky prej 650 vetësh, arriti që të bëjë gati 12 km e para nga Fushë Kruja deri në Thumanë, bashkë me 600 m. ura dhe të ngrejë argjinaturën prej 6 km Thumanë-Milot. Me ritmet e fillimit të kësaj pune, autostrada duhej të kishte përfunduar së paku para dy vjetësh. Po në vitin 1991, puna këtu u ndërpre për më shumë të fondeve, me qëllim që të rilfillohej më vonë. Punëtorët punuan në objek- tet e tjera duke plotësuar disa deficite. Në vitin 1992 u kujtuan njëri për të, veç punëtorëve, të cilët pas shumë protestave arritën të rifillojnë punë këtu, por që u ndërpre përsëri pas tre muajsh. Në një takim që pati zhvilluar zoti Meksi në muajin nëntor të atij viti në qytetin «Migjeni», premtoi se punimet në autostradë do të vazhdonin, bile do të fillonin nga Hani i Hotit. Mirëpo asgjë s’u bë. Lidhe ajo punë që qe bërë në autostradë, për të cilën u shpenzuan miliona lekë, tani po shkaterrohet. Edhe për vitin që jemi në vazhdim në programin e qeverisë nuk përmendet fare autostrada e Shkodrës e filluar 7 vjet më parë, ndërkohë që kanë filluar së ndërtuari autostrada të tjera! Fatin e autostradës në fjalë e (Vijon në faqen 2)

Dje në qytetin e Lushnjes u kujtua 75 vjetori i Kongresit të Lushnjës, ngjarje me rëndësi në historinë e Shqipërisë. Kongresi i Lushnjës u mboldh në një kohë ku Shqipëria ishte e kërcënuar seriozisht nga rreziku i copëtuar nga shovinistët fqinj. Festimet për 75 vjetorin e Kongresit të Lushnjës kishin ditë që kishin filluar me një sërë aktivitetesh të cilat arritën kulmin në ditën e djeshme. Në festimet e djeshme mori pjesë edhe Presidenti i Republikës Sali Berisha i cili mbajti me këtë rast edhe një fjalë ku evokoi vlerat e Kongresit. Gjithashtu u organizuan edhe një sesion shkencor. Korresp. i «Zërit të popullit»

MILOT Pika e karburantit - tre muaj e bllokuar Ka tre muaj që pika e karburantit në qytetin e Milotit ndodhet e bllokuar. Sipas punonjësve të kësaj pike, Prend Ndoci e Skënder Haxhiu, arsyet e mos funksionimit të saj është se ish pronari i tokës zotí Xhemal M. Kasmi e ka bllokuar atë duke mos lejuar atje asnjëri në ambientet e pikës së karburantit. Sipas deklaratës këta punonjës, kryesorja është se pika e karburantit të funksionojë sa më parë, punonjësit e nuk punojnë më në këtë pikë. Ajo dhe rrundi i pronarit e pronari i saj që janë të pronari i vjetër. Gjithcka mën- dojmë se duhet të zgjidhet në bazë të legjislacionit në fuqi. Sekretari i komunës së Milotit, zoti Selman Hasani, na thotë se në një drejtues të komunës i kemi dërguar një njoftim e protestë drejtorisë së Përgjithshme të Karburanteve, sh.b.k të Rrethit, organeve të rendit. Po çuditërisht askush nuk po vë në lëvizje për këtë problem. Dhe qytetarët lëvizin nga pika Milot për në Laç e Mamurras për furnizuar me karburant. Korresp. i «Zërit të popullit»

Prof. ZIJA XHOLI Prof. YLLI POPA Opinioni shkencor edhe më gjerë ai shoqëror, kohët e fundit është njohur me një kërkesë së shumica e anëtarëve të Akademisë së Shkencave i ka drejtuar z. Shaban Demiraj, kryetar i Akademisë si dhe me përgjigjen që lu dha asaj në gazetën qeveritare «RD» nga ana e njerëzve të interesuar. Shumëkush në këtë përgjigje vuri re një farë nervozizmi, që nuk i përgjigjej aspak frymës dhe përmbajtjes së letrës. Në të vërtetë letra ishte një ftesë për reflektim dhe maturi, siç u ka hijë problemeve që kanë të bëjnë me një institucion kaq serioz që është Akademia e Shkencave. Në të i kërkohej z. Shaban Demiraj që të merrte nismën për thirrjen e Akademisë dhe për rifillimin e veprimtarisë së saj pas gati tre vjetëve ndërprerjeje aspak të justifikuar. Së dyti, i kujtohej z. Shaban Demiraj që të mos lejonte prishjen dhe shbërbërjen e Akademisë së Shkencave «që ka qenë dhe është rezultat i përpjekjeve, mundit, ndërdares dhe aspiratave të një armate të tërë studjuesish dhe shkencëtarësh». Në këtë pohim «RD» shihte një pasaktësi sepse, sipas saj sot e kësaj dite Akademia ekziston dhe funksionon nëpërmjet instituteve që e përbëjnë. Kjo është e vërtetë, veçse mbi të gjithë, sepse ata që i njohin mirë institucionet që kanë instaluar e dinë se në çdo vend e në çdo kohë një Akademi që ka institucionet e veta të varen prej saj, por para së gjithash, tërheq në anëtarëve që përbëjnë Asamblenë e saj. Duke qenë Asambleja një nyje thelbësore e Akademisë del vetvetiu se kur është e bllokuar Asambleja, është e bllokuar edhe vetë Akademia. Prandaj dhe me të drejtë një gazetë disa ditë më parë bënte pyetjen: «A ka Shqipëria Akademi të Shkencave? Pyetje që në kushtet e sotme mund të merrte këtë përgjigje: Shqipëria ka tre vjet që nuk ka akademi të shkencave. Pse nuk ka, një zot e di! «1 di dhe 2. Aleksandër Meksi, nga shpjegimet e tij dhënë në RD më bëhet se Akademia e Shkencave të Shqipërisë është e bllokuar sepse ajo ka qenë e politizuar dhe ideologjizuar dhe se nuk ka qenë e reformuar duhet krijuar një akademi e re demokratike. Së i gjindron dhe të vërtetës pohimi i z. Meksi dhe se e si ka qenë e politizuar dhe e ideologjizuar akademia jonë? Po të ishim serlozë do t’i quanin gjërat me emrin e tyre do të thoshim se në Shqipërinë e mëparshme nuk kishte institucion dhe nëpunës shteti (nëpunës dhe punonjës të tjerë jo-shtetërore atëherë nuk kishte), që të mos u nënshtrohej kërkesave dhe rregullave të politikës dhe të ideologjisë së partisë në pushtet. Në këtë kuptim dhe vetë z. Meksi sa kohë që ka qenë punonjës i njërit prej instituteve të Akademisë, sa kohë që ka botuar ndonjë artikull dhe sa kohë që është dërguar me punë jashtë shtetit, ka respektuar të tëra rregullat e vendosura nga sistemi, domethënë ka qenë i politizuar dhe i ideologjizuar. Ndryshe as asgjë nga ato që ka bërë dhe kryer në atë kohë nuk do të kishte pasur mundësi të bënte e të kryente. Këtij rregulli të përgjithshëm i është nënshtruar edhe Asambleja e Akademisë, as më pak dhe as më shumë. Kështu, që mbetet krejt e pakuptueshme se si për të njëjtin «mekatë» njeni mund të bëhet kryeministër dhe tjetri të shpallet i përjashtuar. Me të pranuar këtë vërtetojë dhe të vinim në dukje se Akademia e Shkencave nga vetë natyra e punës së saj relativisht ka qenë një (Vijon në faqen 5)