PRITEN SANKSIONE NGA PERËNDIMI:
- Mijëra turq, kurdë, arabë, kinezë, malajzianë i sulen Evropës nga portet shqiptare
- Avioni turk «Tonpair» zbarkon 3 herë në javë nën kujdesin e shtetit shqiptar që i jep ekskluzivitetin
Pas 2 Korrikut 1990 - kur mbi 300 të rinj shqiptarë hapën dyert e Ambasadeve të huaja në Tiranë - Shqipërisë do t’i kthehej i mazhi i mëse 80 viteve të shkuara. Në Mars 1991, mijëra shqiptarë zbarkojnë Durrësin për të shndërruar në «ëndërr» të lotëve në një eksod shprese drejt Italisë fqinjë që joshtë me mirëqenien e saj. Ndërsa pak zhgënjyese për dijemt e Marsit ajo do të ruante vlerën e saj joshasë për djemtë e Gushit. Pikërisht në këtë muaj të vitit 1992 - vetëm 4 muaj pas fitores së Partisë Demokratike Shqiptare - së pari Vlora, e më pas Durrësi, u bënë përsëri përcjellësa të shqiptarëve të parë të zhgënjyer nga realiteti i pamasarsit 1992 (Ishte premtuar parajsa PD=Dollarë). Por Italia zyrtare që kish ndërmarrë që në Prill 1991 një program afatgjatë ndihme e zhvillimi për Shqipërinë i ndryshoi rrjedhën - në sensin e kundërt drejt Shqipërisë - lumit të shqiptarëve të derdhur në brigjet e Pulias. Ndodhte kështu sepse Roma zyrtare nuk qe e përgatitur të priste shqiptarë ndonëse kështu, sepse ajo shikonte të ardhmen e shqiptarëve në rendin e tyre të ndihmuar bujarisht nga më shumë se 700 miliard lireta ndihma e projekte zhvillimi në plane afatmesme e afatgjata.
Klandestini...
Riadhë… i Gushtit paralajmëronte fatin e atyre që do t’i drejtoheshin nëpërmjet eksodit Italisë. Por kurseji ky riatdhesim nuk mund të ndalonte shqiptarët - e varfër në shpresë nga realiteti shqiptar - të dëshironin Italinë. Dhe në eksod i heshtur shoqë…
Roma reag on. Tirana...?
Ndërsa për Tiranën zyrtare fenomeni i krijuar që nga mesi i këtij viti nuk po paraqet asnjë problem, për Romën zyrtare gjithçka është shndërruar në një shqetësim serioz dhe permanent. Shqetësimi - ndonëse në një situatë të akullt - marrëdhëniesh - është bërë prezent zyrtarëve të Tiranës nga zyrtarët më të lartë të Romës. Kështu në Shtator të 1994 ishte z. Martino ministër i jashtëm i qeverisë së z. Silvio Berlusconi që ndërmori një vizitë në Tiranë dhe që për nga çfarë u bë publik nga kjo vizitë, u duk se qëllimi i vetëm ishte rrugëzgjidhja e këtij fenomeni, pra ndaj klandestinezëve. Forcojnë këtë mendim dhe faktet deklaratat dhe argumentat e mëposhtme:
9 shtator 1994. 6 ditë para vizitës së Martinos në Tiranë
Tre prefektë të zonës së Pulias me krye atë të Barit z. Domenico Catenci me një letër drejtuar ministrit të brendshëm Maroni dhe të mbrojtjes Previti propozojnë: «Ndërryerjen e marinës ushtarake për të ruajtur në ujrat e brendshme dhe për të bllokuar zbarkimet e vazhdueshme të klandestinëve».
Ndërsa zëvendës shefi i policisë italiane Michele Serra propozon: «Sot nëse klandestinët e bllokuar në Itali nuk zbatojnë urdhërin e riatdhesimit nuk ndodh asgjë ndërsa do të ishte normale të bënim aktuale normat duke parashikuar për ta dhe arrestin».
10 shtator 1994 Berlin.
Evropa edhe kjo e shqetësuar nga vala e …
2. Sekuestrimi i të ardhurave financiare ndaj atyre shoqërive që drejtojnë tregun e klandestinëve; 3. Riatdhesimin e menjëhershëm për në vendin nga kanë ardhur.
12 shtator 1994. Një ditë para vizitës në Tiranë Martino deklaron:
Klandestinët do të thotë pamundësi praktike për t’u pranuar në tregun e punës. Fenomeni i imigrantëve i intereson gjithë Evropës e mbarë zonës së Mesdheut. Unë mendoj se duhen krijuar kushte duke intensifikuar bashkëpunimin ndërkombëtar në veçanti në kuadrin evropian për të shmangur një eksod njerëzish që nuk mund të gjejnë punë dhe që nuk mund të pranohen nga vendet ku drejtohen.
13 shtator 1994. Martino në Tiranë
I ndodhur në kuadër të vizitës së tij zyrtare në Tiranë pas takimeve me homologun Serreqi, kryeministrin Meksi, presidentin Berisha; ministri i jashtëm italian z. Martino deklaron: Emigracioni klandestin i shqiptarëve drejt Italisë do të bllokohet në mënyrë të menjëhershme sepse është opinion publik që kërkon një gjë të tillë … duke bërë publike kërkesën … nimët e Qeverisë italiane për t’i vënë fre zbarkimit të pandërprerë drejt brigjeve të Puljes. Për të vazhduar përsëri më tej: Imigracioni në Itali nuk zgjon favorin e opinionit publik sepse atje bashkohet shumë lehtë me fenomenin e klandestinit dhe merr të gjitha implikimet e rendit publik që ajo mbart …
Në Parlì në Demokratike nuk ka demokraci
«Asgjë për t’u çuditur. Zbulimi dhe dënimi i “armiqve të partisë” fenomen shumë i njohur për shqiptarët. Listës së tyre Berisha i shtoi këtë ditë edhe Eduart Selamin, aktualisht kryetari i Partisë Demokratike, akoma ma në pushtet.
«Nuk kemi ndryshim mendimesh, por ndryshim qëndrimesh» - saktëson zëdhënësi i Presidentit; çka do - të thotë qartë se urat e lidhjes midis tyre janë bërë tashmë përfundimisht. Kriza brenda PD-së ridimensionohet, konfliktet acarohen.
Në pamje të parë duket se kemi të bëjmë me dy grupime, por në fakt nuk është kështu. Fraksionimi brenda PD-së është më i madh, dukuri që buron prej vetë interesave të kundërta të cilën janë bashkuar njerëzit në atë parti.
Është kjo e vërtetë të cilën Berisha e di shumë mirë. Prandaj dhe alarmohet, kërce… nuk kujton “Jagot” e demokracisë me shpresë se mund ta ndalë hemorr… gjinë e madhe.
Eduart Selami nuk është vetëm. Brenda partisë së tij ai ka plot simpatizantë e përkrahës, të shfaqur edhe nëpër mitingjet e Berishës gjatë referendumit të paligjshëm me thirrjet Edi, Edi, Edi! Prandaj edhe kërkon zbatimin e një norme bazë për një parti ku sundon demokracia e vërtetë siç është votimi i fshehtë, sepse i beson mrekullisë së saj dhe heshtjes së përkrahësve.
Le të kujtojmë fillimet e Partisë Demokratike e cila që e para që i imponoi jetës politike shqiptare votimin e fshehtë, normë që praktikohët den… dur në të gjitha partitë dhe organizmat e tjera demokratikë. Le të kujtojmë sepse Berisha i ktheu të gjitha vlerat rudimente për partinë e tij.
I trembur nga dështimet e njëpasnjëshme dhe rënia e kredibilitetit, ai paragon veten dhe nuk pranon në shndërruar atë në një iden…
Për atë kohë sa një partie i mungon demokracia e brendshme, ajo kurrë nuk mund të bëhet bartëse e idealeve demokratike, ajo kurrësesi nuk mund të ndërtojë demokracinë e vërtetë. Në prag të zgjedhjeve të reja parlamentare një e vërtetë e tillë merr vlera të shumëfishta, që nuk mund të zbehen nga bë… e Tritan Shehu e të ndonjë tjetri si ai. Kjo e vërtetë e madhe është njerëzore dhe apel qytetar jo vetëm për forcat e vetë opozitare e demokratike, po për gjithë njerëzit e ndershëm, që duke zbërthyer baraktarin nga kali, të marrin në dorë fatet e demokracisë dhe ta shpëtojnë atë nga degjenerimi në bajraktarizëm.
Sprovat teorike të z. Tritan Shehu
Duke lexuar kryeartikullin e RD së djeshme, shkruar nga Prof. Dr. në njëkëshi Tritan Shehu, të krijohet përshtypja se kandidati për Kryetar i PD-së «ka evoluar» jo pak. Është po ai që pat bërë në parlament deklaratën që u quajt «me skaralioza e vitit 1994»: «Asnjëherë nuk e kemi kërkuar dhe nuk kërkojmë konsensusin e socialistëve». Dhe si për ta zbutur apo përligjur këtë, ai çuditërisht ektoratin shqiptar kur gjatë fushatës së referendumit, shkroi «tëzen»: «Socialistët duan të kthejnë kooperativat»!
Aq vend zuri kjo, sa që iu shndrrua në një «emër» të dytë, domethënë në vend të emrit T. SH., kur del në ekranin e TV, i thonë «Ai që na mbron nga kooperativat»!
Veçse dje në gazetën e tij «RD», si një studjues kompetent, (gjë që dëshmon se gradat e titujt shkencorë në mjekësi nuk i ka marrë me ndonjë dekret të presidentit Berisha), ai deklaron se «edhe një fëmijë e di që regjimi i mëparshëm diktatorial (e jo më kooperativat) nuk kthehen më në Shqipëri»! Megjithatë z. Shehu i rezultoka që «rrëziku komunist» ekziston në potencë të PS, në mendimet, konceptet, metodat, makinacionet, në krimet e rrugës etj. Zbulim jo i vogël!
Del se socialistët, apo dhe «disa parti të tjera politike bijeza të PS», deri sa kanë mendime, koncepte, metoda, alternativa të ndryshme nga ato të PD-së, përbëjnë një «rrezik aktual e të vazhdueshëm për rikthimin e komunizmit në Shqipëri».
Evoluimi me sa duket, ka fuqi vetëm në dy kolonat e para të kryeartikullit, sepse në të tretën ai e mohon përsëri atë që shkruan më lart, që komunizmi ‘s’kthehet më në Shqipëri!
Megjithatë tashmë z. Shehu e ka sqaruar përfundimisht se çdo forcë tjetër politike (përveç PD-së) që mund të fitojë në zgjedhjet e ardhshme, do të shpallet «komuniste». Kjo, me sa duket, është arsyeja e deklaratës tjetër të z. Shehu në «Gazeta Shqiptare»: «Asnjë frikë për zgjedhjet e 96-ës».
Dhe elektorati, me siguri, do ta besojë si më ë nentor.
Vëzhguesi
Klandestini...
Riatdhesimi i Gushtit paralajmëronte fatin e atyre që do t’i drejtoheshin nëpërmjet eksodit Italisë. Por kursesi ky riatdhesim nuk mund të ndalonte shqiptarët - e vrarë në shpresë nga realiteti shqiptar - të dëshironin Italinë. Dhe njëri eksod i heshtur shoqëroi Shtatorin, Tetorin, Nëntorin; Dhjetorin e 1992, 12 muajt e ’93, 12 muajt e 94 për të vazhduar edhe sot duke çuar numrin e shqiptarëve gjerë në 100 mijë. Ai është po aq masiv sa edhe të parët. Me viza e pasaporta të falsifikuara mjeshtërisht me peshkarexha, me tapa dhe së fundi me skafe «komode», shqiptarët ju drejtohen Italisë me fenomenin «Klandestin». Dhjetra janë të mbytur në hapësirën ujore midis dy brigjeve duke i dhënë fund një herë e mirë ëndrrës së tyre, qindra janë riatdhesuar, por po kaq kanë shkelur tokën puljeze për t’u shpërndarë në Itali e integruar me këmbëngulje në shoqërinë italiane. Ndonëse ka ndodhur kështu Roma zyrtare ka qëndruar në pozitat e saj të ligjshme të Gusht ’92-shit. Pikërisht nga kjo gjëshme e Gusht ’92-shit, shakqet specifike të brendshme, por edhe nga shkaqe politike gjithnjë e më pak shqiptarët po i drejtohen gjithë e më pak Italisë. Por, çuditërisht ndërsa ky fenomen këtu duhet t’i vinte fundi, po ndodh ajo që nuk duhet të ndodhte. Klandestinët shqiptarë po zhvendosën nga turq, kurdë, kinezë; palestinezë; arabe; egjiptianë; filipinas; malajzianë duke e ngurtur klandestinitetin në nivele më të larta të arritura në këto 2 vjet. Të gjithë këta nëpërmjet Shqipërisë i drejtohen Italisë e më pas edhe vendeve të tjera të perëndimit nëpërmjet Shqipërisë.
Ndërsa Zevendës shefi i policisë italiane Michele Serra propozon: «Sot nëse klandestinët e bllokuar në Itali nuk zbatojnë urdhërin e riatdhesimit nuk ndodh asgjë ndërsa do të ishte normale të bëni aktuale normat duke parashikuar për ta dhe arrestin.
10 shtator 1994 Berlin.
Evropa edhe kjo e shqetësuar nga vala e klandestinëve. Gjatë një mbledhjeje të mbajtur më 10 Shtator 1994 për këtë problem në Berlin, ministrat e Brendshëm dhe të Drejtësisë të dymbëdhjetëshes, kanë marrë një sërë masash të repta: 1. Sanksione për kë favori-
drejt masë të «bllokojnë në mënyrë të menjëhershme» sepse është opinioni publik që e kërkon një gjë të tillë. «duke bërë publikë kështù synimet e Qeverisë italiane për t’i vënë fre zhbarkimit të pandërprerë drejt brigjeve të Puljes. Për të vazhduar përsëri më tej: Imigracioni në Itali nuk gëzon favorin e opinionit publik sepse atje bashkohet shumë lehtë me fenomenin e klandestinitetit dhe merr të gjitha implikimet e rendit publik që ajo mbart me vete. Ne kemi ndërmend ta luftojmë klandestinitetin pikërisht për të rikthyer imigracionin e ligjshëm me një kontekst, më pak konservator».
Shqipëria trampolinë për Kurdët dhe të tjerë
Por megjithë këto regjime çdo gjë ka marrë përmasa edhe më të gjëra. Fakti më i freskët - bërë publike nga media italiane më 10 Shkurt 1995 - që materializon fenomenin është ky:
«Një motovedetë e kapitenisë së Otrantos (Leçe) ka ndjekur e ka kapur një barkë në bordin e së cilës ndodheshin shtatëdhjetë turq të etnisë kurde midis të cilëve pesë gra. Nëntëmbëdhjetë kurdë të tjerë janë bllokuar në plazhin e Otrantos nga karabinierët. Ndërsa dhjetëra kurdë të tjerë dhe dhjetë shqiptarë janë kapur nga policia financiare. Gjatë operacioneve janë kapur edhe rreth 40 trafikantë të tjerë».
Por ky lajm i referohet asaj që ndodh në brigjet puljeze. Po, në ato shqiptare ç’ndodh? Në bazë të legjislacionit shqiptar që ka rregulluar regjimin e hyrjes në Shqipëri, ekziston ky regjim vizash i llojit përjashtues. Ky regjim i përcaktuar nga një dekret i presidentit të Republikës hap kufirin shqiptar duke hequr vizat për vendet e Gadishullit Arabik, Egjiptin, Bullgarinë dhe Turqinë. Ky dekret, ose ky regjim hyrje në Shqipëri është plotësuar me heqje vizash për në Shqipëri edhe për vendet e tjera midis të cilave Brunei, Malajzia etj. Por, ndërsa heqja e vizave për 16 vendet e Tregut të Përbashkët Europian, vendet e EFTA-s është bërë me synimin e mirë për të tërhequr, nëpërmjet kësaj lehtësie investitorët e huaj, heqja e vizave për vendet e tjera të sipërcituara duket se po tërheq klandestinët. Pikërisht ky legjislacion që e ka hapur Shqipërinë me botën e orientit dhe diçka e orientasve për të vizituar Shqipërinë paraqet këtë gjendje në pikat hyrëse të Shqipërisë.
(Vijon në faqen 3)
Për rritjen e efikasitetit të bashkëpunimit PS-pushtet lokal
Fuqizimi organizativ dhe efikasiteti i bashkëpunimit parti-pushtet lokal ishin tematika kryesore në të cilën u përqëndruan diskutimet në mbledhjen e KD të PS të rrethit të Lushnjës.
Në materialin e përgatitur nga kryetari për këtë rast Miltjadha Matjand bën një analizë të hollësishme mbi funksionimin e këshillave zonale dhe organizatave të PS në bazë, duke theksuar rrjedhën e punën dicionale që është krijuar në punën e partisë e cila sa optimiste është e partisë e cila sa optimiste është në komunat si Halkak. Kujtohet ndër komunat Bubullimë, etj. që Taja Shegan, Colmen dhe në qyte[t] S. Sadoqotë, testimet dhe përcjelljet, që met tragjike gjatë referend[?], të Lushnjën në Libofshën e 6 Nëntorit, ngelën parimet bazë për çdo analizë të punës së partisë në rreth. Koha po tregon se sa më e ashpër të jetë lufta politike, aq më të fuqishëm janë filialet e lëvdatë nga mbështetësit. Konkretisht vetëm gjatë 1 muaji e gjysmë të këtij viti janë bërë 70 pranime, janë krijuar 4 organizata të reja në fshatrat Hajdaraj (Komunë e Golemit), Gorres (Komuna Kolonjës) Karbunarë dhe qytet. Në aspektin e organizimit mund të përmendim faktin që nga tetë janarit, 47 janë në moshen 30 vjeç, dhe pranohen për herë të parë në parti, 7 janë intelektualë, 6 nga qyteti 2 prej të-
(Vijon në faqen 2)
Shkelësit e ligjit vazhdojnë të mbrohen
- DEKLARATE -
Këshilli i rrethit Pogradec mbledhur më datën 20.2.1995 mbasi diskutoi rreth akteve të jashtëzakonshme dhe dhunimit të të drejtave të njeriut ndaj qytetarëve Pogradec, nga zoti Pëllumb Korfuz dhe përfundimeve të trupit gjykues ndaj të pandehurit deklaron se:
1. Gjatë periudhës së qëndrimit të zotit Pëllumb Korfuz në detyrën e shefit komisariatit janë bërë veprime të jashtëligjshme, që dhunime të të drejtave të njeriut prej tij ndaj 10-ra qytetarëve pogradecarë.
2. Janë rrahur e keqtrajtuar disa (mbajtës të rrethit e bashkisë pa arsye të motivuar.
3. Ka keqtrajtuar në mënyrë makabre dy herë radhazi fshatarët e fshatit Udënisht për këtë problem.
4. Nuk i është përpjekur asnjë-
5. Për arsyet e mësipërme këshilli i rrethit ka kërkuar shkarkimin e z. Pëllumb Korfuz pranë të gjithë instancave shtetërore (Presidentit, kryeministrit, Ministrit të brendshëm, Prokurorit të përgjithshëm). Megjithatë jo vetëm që nuk u muar asnjë masë por përkundrazi ai u emërua shefi i komisariatit të Korçës, hyesi i ligjit gradohet?!
6. Edhe gjyqi i zhvilluar ndaj tij ishte një farsë pasi:
Diten e parë seanca gjyqësore nuk u zhvillua në sallën e gjyqit.
(Vijon në faqen 2)
Demostrim proteste për ruajtjen e mjedisit
Sheshi para bashkisë së Tiranës në orën 12 u mbush me qindra gra të cilat protestuan kundër ndotjes së mjedisit, klosizmit të kryeqytetit në kuriz të hapësirave të gjelbëruara.
Ishin përfaqësuese të 12 organizatave mbi 4 muaj që kanë gjetur mënyrën e bashkëpunimit dhe mobilizimit për problemet e përbashkëta të tyre. P[?] duk[t] «k[ë]të bashkëpunim dhe shqetësimit të tyre qytetar» dhe impenjimi të firm[?] për jetë.
(Vijon në faqen 2)
Saktësim: Jo masal e tij kriminale, por mashal e tij kriminale
Saktësim:
Jo masal e tij kriminale, por mashal e tij kriminale
Është fjala për kryeartikullin e djeshëm të botuar në «Zërin e Popullit», ku në paragrafin e tretë të kolonës së parë është shkruar «një gabim shtypi».
Paragrafi duhet lexuar:
«Ishte Sali Berisha që ideoli dhe realizoi me mashat e tij kriminale arrestimin dhe dënimin e Fatos Nanos. Kur e bëri këtë? Kur Fatos Nano drejtoi gjyshin kundër dekoratës së turpit “Arsidi” që Berisha mban ende në gjoks.»