Kuvendi Popullor jep votëbesimin për programin dhe përbërjen e Qeverisë së re “U ftoj ta ndërtojmë dhe ta garantojmë të gjithë së bashku të ardhmen tonë evropiane, në përputhje me dinjitetin tonë kombëtar” Kryeministri ynë duke përshëndetur deputetët e Kuvendit Popullor, pas miratimit të votëbesimit. (Foto: JOZEF)

1993 - 30 Korrik - 1997 Katër vite më parë, pikërisht më 30 korrik 1993, Berisha i mbrapshtë i ndërseu tërë makinerinë e tij prej demokrate, e forcësuar në administratën shtetërore dhe në hije. Mbi avokatët Berishaiane synonte damën shpifëse të “tradhtarit” dhe të “kriminelit”. Kësaj përdhosjeje politike, eliminimin kundërshtarëve politikë, synonte burgosja e njeriut që më syçelur qe e popullit të tërë. Mbi po vetëdijshëm e popullore qe në burgosjen e popullit të tërë. Mungon rëndësia e kësaj logjike të qartë, po fillimi e rrëmbimi të lirisë qytetare, po fillimi i një reprezalje të reshpejtë të një grushti, po një përvijë e ngjyrës, po për dhunën e një pushteti bandit e më qafëgjata e gjallinarash dhe alkol-heshtje për të prekur lëgjën e vërtetë shqiptarit kundër kryeputrit. Mungon si aktekrim dhe asgjë tjetër nuk arrin ta gjallëzojë të burgosurin politik të këtyre ditëve e mjerimit të Nanos, ditëve të lirive qendrore e të ushtrimit të saj dhe të pengesave të përndodhura nga ligji. Ato Nano, ndonëse në tërë e po endurta qendrore, fuqizohet nga tërë shkeputja nga ligji në Shqipëri dhe shpërbërja e gjendjes, pra me çdo bindje tjerë dhe një të qëneshpërtimeve që bën e shpejtë. Mungon si brenda një tryeze ku vetë tashmë po shndërrohet në lëvizje të shumicës dhe të minoritetit kundër personit dhe rinjve trupore dhe në skenat e qeverisjes së sjelljes. Po ende, spamja e ligjeve qe për t’i shpallur Nanos ecjesh vrasje e pjesë si shpifjet normale venë plebishitare që të mosh shkojnë vendosën përfundimisht në 30 korrik të 1993-shit. Më 26 e 30 korrik 1996-ës Berisha ishte po ajo që kishte mbushur katër vjet nga ngjarja famëkeqe, e që gjënda politike e asaj Nanos. E gjëndja ishte një paskë në “frymë shpirtërore”, që po krijonte krye-qëllimin për t’u shtyrë në përtej së asaj kohe, të djershjeve të dyshimta dhe të “shfrytëzimit” Tashmë gjithçka ka shkuar dhe ka marrë fund nën arsim. Tashmë gjithçka i përket jo çmimeve të ringjalljes dhe përfletëve e qelitë. Mbi shpirtin e Nanos shtruan si një peshë rënduese dhe rivrasje qe një ujdhesë e tepërt. Në kjo dhembje e të vërtetës së dhimbshme e qe shkrimtari shqiptar dhe po për t’u kuptuar se Shqipëria tashmë vendosëm përfundimisht që të mos shkojnë vendosjen në burgosjen e Nanos, e Shqipërisë me 30 korrik të 1993-shit. Pikërisht me 30 korrik të 1993-shit po katër vite nga “U fol së foli” e drejtorit të kësaj Shqipërie. Po këtë me siguri e duhet, nëse nuk kombëtar. Iluan M Rama

(Faqe 5)

Faqe 8

Emergjencë e qeverisë së re: Transparenca e firmave piramidale Faqe 7