Gazetat

They have stressed that at that time. This party gave the inspiration for them to move closer to the “European Union” of countries. When the Macedonians began their movement for independence from Yugoslavia, the main parties used as a model their own efforts to leave their federation and set a clear goal. Just as in the imposed division of the nine republics of the former Yugoslavia, and even now as a state declared independent under their Constitution, the Macedonians have no way to break away from Serbia’s past, even though they themselves have withdrawn from all the narratives of Macedonia. To understand this whole story better, it concerns the governance of the Macedonian country that is seeking a Serbian model. So, it is now clear that the Macedonians have remained politically separated from Serbia, but not from its past legacy. In this way, in many political campaigns and public speeches, the Macedonian elite has repeatedly shown a strong closeness to the state and nationalist concepts that once governed Belgrade. Earlier, in a piece on this topic, it was emphasized that the government in Skopje, although independent, continues to keep alive political and institutional models resembling those of Serbia. Perhaps most striking is that, instead of undertaking deep and clear reforms to break with the past, Macedonia has retained much of the way of thinking and administration that brings it closer to Serbia. Could there by chance be some kind of ambition to be seen as a continuation of the Serbian state tradition, with only the name and form of the state changed? The article suggests that this is one of the main dilemmas of the Macedonian transition. To better understand the political language as well, it is important to keep in mind that in the Balkans, national identity and state models are often built in relation to neighbors, not necessarily by fully separating from them. Thus, Macedonia too, despite formal independence, has remained tied to many old Yugoslav and Serbian practices.

kanë theksuar që në të të haje. Kjo parti prej autori i dha frymëzimin e tyre për t'u afruar me “Bashkimin Evropian” të vendeve. Në rastin kur filluar maqedonët lëvizjen për tu pavarësuar nga Jugosllavia, ata si partitë e veta kryesore kishin për model përpjekjet në mënyrë të veten për të dalë nga federata e tyre, vendosën synimin e caktuar. Ashtu si në ndarjen e imponuar të nëntë republikën e ish Jugosllavisë, edhe tanimë e deklaruara si shtet më vete në bazë të Kushtetutës së tyre, maqedonët nuk ka asnjë tabelë për ta dalur nga e kaluara e Serbisë, edhe pse ata të cilët janë vetë tërhequr nga të gjitha rrëfimet e Maqedonisë! Për të kuptuar më mirë e gjithë kjo histori, mbi qeverisjen e vendit maqedon që po kërkojnë në model serb. Tani, pra, është e qartë se maqedonasit kanë mbetur për t'u ndarë politikisht nga Serbia, por jo për t'u ndarë nga trashëgimia e saj e kaluar. Në këtë mënyrë, në shumë fushata politike dhe fjalime publike, elita maqedonase e ka shfaqur vazhdimisht një afrim të madh me konceptet shtetërore dhe nacionaliste që kanë qeverisur më parë në Beograd. Më parë, në një shkrim për këtë temë, është theksuar se qeveria në Shkup, ndonëse e pavarur, vazhdon të mbajë gjallë modele politike dhe institucionale që u ngjajnë atyre serbe. Ndoshta më e habitshme është se, në vend që të ndërmarrë reformime të thella dhe të qarta për t'u shkëputur nga e kaluara, Maqedonia ka ruajtur shumë nga mënyra e të menduarit dhe e administrimit që e afron me Serbinë. Mos po ka rastësisht një lloj ambicie për të u parë si vazhdim i traditës shtetërore serbe, me ndryshimin vetëm të emrit dhe formës së shtetit? Artikulli sugjeron se kjo është një nga dilemat kryesore të tranzicionit maqedonas. Për të kuptuar më mirë edhe gjuhën politike, është e rëndësishme të mbahet parasysh se në Ballkan, shpesh identiteti kombëtar dhe modelet shtetërore janë ndërtuar në raport me fqinjët, jo domosdoshmërisht duke u shkëputur plotësisht prej tyre. Kështu, edhe Maqedonia, pavarësisht pavarësisë formale, ka mbetur e lidhur me shumë prej praktikave të vjetra jugosllave e serbe.

Hanno sottolineato che in quel momento. Questo partito ha dato loro l’ispirazione ad avvicinarsi all’“Unione Europea” dei paesi. Quando i macedoni iniziarono il loro movimento per l’indipendenza dalla Jugoslavia, i principali partiti presero come modello i propri sforzi per uscire dalla federazione e si diedero un obiettivo preciso. Proprio come nella divisione imposta delle nove repubbliche dell’ex Jugoslavia, e anche ora, dichiarata come stato a sé sulla base della loro Costituzione, i macedoni non hanno modo di staccarsi dal passato della Serbia, anche se essi stessi si sono ritirati da tutte le narrazioni sulla Macedonia. Per comprendere meglio tutta questa storia, si tratta della gestione del paese macedone che cerca un modello serbo. Dunque, è chiaro che i macedoni sono rimasti politicamente separati dalla Serbia, ma non dalla sua eredità passata. In questo modo, in molte campagne politiche e discorsi pubblici, l’élite macedone ha mostrato ripetutamente una forte vicinanza ai concetti statali e nazionalisti che un tempo governavano Belgrado. In precedenza, in un articolo su questo tema, si era sottolineato che il governo di Skopje, pur essendo indipendente, continua a mantenere vivi modelli politici e istituzionali simili a quelli serbi. Forse la cosa più sorprendente è che, invece di intraprendere riforme profonde e chiare per staccarsi dal passato, la Macedonia ha conservato molto del modo di pensare e di amministrare che la avvicina alla Serbia. Ci sarà forse una qualche ambizione di essere vista come continuazione della tradizione statale serba, con il solo cambiamento del nome e della forma dello Stato? L’articolo suggerisce che questa è una delle principali dilemmatiche della transizione macedone. Per capire meglio anche il linguaggio politico, è importante tenere presente che nei Balcani l’identità nazionale e i modelli statali sono spesso costruiti in rapporto ai vicini, non necessariamente separandosene del tutto. Così, anche la Macedonia, nonostante l’indipendenza formale, è rimasta legata a molte vecchie pratiche jugoslave e serbe.